woensdag 14 november 2012

Debat professor Peersman / gouverneur Coene

Gisteren was ik samen met Sieggy aanwezig op het debat tussen professor Peersman en onafhankelijk gouverneur Coene te Gent.
Het werd niet echt een debat, onze onafhankelijke gouverneur kreeg ruim de gelegenheid om de ECB propaganda over de studenten uit te storten.
Misschien de volgende keer een debat tussen mij en onze onafhankelijke gouverneur met professor Peersman als moderator.
Eén zaak viel mij, net zoals bij de recente congressen, wel erg op: ze geloven er niet echt meer in, vandaag wordt er, tegen beter weten in, enkel nog gehoopt.
Na afloop liet ik het door professor Schoors en professor Peersman geschreven boek signeren en de professor deed dit als volgt: "Voor Erik, voorzitter van de Luc Coene fanclub".
Dank voor deze sympathieke geste.

maandag 12 november 2012

Beheersstructuur 1948

Na de wet van 28 juli 1948 en het regentbesluit van 13 september 1948 wordt de situatie als volgt:

Het directiecomité bestaat uit:

  1. de gouverneur benoemd door de overheid;
  2. drie tot zes directeurs benoemd door de overheid.
Tien regenten, verkozen door de Algemene Vergadering, vormen samen met het directiecomité de Regentenraad.
De Regentenraad vormt samen met het College van Censoren, verkozen door de Algemene Vergadering, de Algemene Raad.
En tot slot de Regeringscommisaris die uiteraard betaald wordt door de genereuze aandeelhouders van de NBB.
(De Bank, de frank en de euro pagina 197)

Aangezien de Staat vanaf dat moment 50% van de aandelen in handen had, hadden de privé aandeelhouders helemaal niks meer in de pap te brokken doch tot 1993 werden zij nog wel een beetje beschermd door het systeem van de dubbele meerderheid.

1948 - 1993

In 1948 legt de regering beslag op de oorlogswinsten van de NBB en met een gedeelte hiervan schrijft zij in op een kapitaalverhoging van 200.000 aandelen tegen de absurd voordelige prijs van 1.000 frank per aandeel.
Vanaf dat moment hadden de privé aandeelhouders nog maar weinig in de pap te brokken doch zij werden wel beschermd tegen de willekeur van de politiek door de invoering van het systeem van de dubbele meerderheid.
In 1993 zou de regering die laatste bescherming van de privé aandeelhouders zonder enige compensatie bij wet afschaffen om de weg vrij te maken voor het leegroven van de reserves van de NBB.
Een walgelijk voorbeeld van machtsmisbruik om een diefstal met voorbedachte rade te kunnen plegen.
Tien miljard euro zouden onze politici uit de reserves van de NBB ontvreemden en daarvoor werd tachtig procent van onze goudvoorraad geliquideerd tegen bodemprijzen.

Beheersstructuur van de NBB in 1927

Nadat de laatste onafhankelijke gouverneur Hautain bij Koninklijk Besluit dd. 27 september 1926 uit zijn ambt werd ontheven, lag de weg open voor het ondergraven van de rechten van de aandeelhouders.
Het begint voorzichtig met het introduceren van de Regenten.
De Koninklijke Besluiten van 25 oktober 1926 en 14 januari 1927 hertekenen de beheers- en toezichtstructuur bij de NBB als volgt:

Het directiecomité bestaat voortaan uit:
  1. de gouverneur benoemd door de regering;
  2. drie directeurs benoemd door de aandeelhouders. Samen met negen regenten vormen zij de Regentenraad. De Regenten worden benoemd door de Algemene vergadering doch aangezien die Regenten de vertegenwoordigers moesten zijn van welbepaalde organisaties was die keuze uiteraard heel beperkt. Samen met de Regentenraad vormde het College van Censoren, verkozen door de aandeelhouders, de Algemene Raad.
Last but not least was er onze regeringscommissaris om een oogje in het zeil te houden.
Om de kleine aandeelhouders buiten spel te zetten mochten voortaan enkel de bezitters van dertig aandelen aan de vergadering deelnemen. Dertig aandelen gaven recht op één stem.

(De Bank, de frank en de euro pagina 119)

Organogram van de NBB in 1850

Raad van Bestuur bestaat uit:

1.de gouverneur aangeduid door de overheid;
2.zes directeurs verkozen door de Algemene Vergadering van aandeelhouders.

Aangevuld door de raad van censoren, die verkozen door de Algemene Vergadering van de aandeelhouders, vormen zij de Algemene Raad.
Regeringscommissaris aangeduid door de regering om een oogje in het zeil te houden.

Toelichting: tot 1853 werden alle directeurs aangesteld door de regering en niet door de Algemene Vergadering.

(De Bank, de frank en de euro pagina 41)