Verlies bij dit alles niet uit het oog dat, in de landen die gespaard bleven van het fenomeen hyperinflatie, de gewone inflatie sedert het begin van deze eeuw gemiddeld 99,7% van de waarde van het papiergeld verpulverde.
Aangezien het de kerntaak van onze onafhankelijke centrale bankiers is, om te waken over de waarde van het geld, kun je op basis van dit gegeven hun rapport opmaken.
Onze centrale bankiers haalden zodoende 0,3 punten op honderd en zijn daarom ons vertrouwen meer dan waard.
donderdag 7 februari 2013
Brood
Het feit dat Joegoslavië op 1 januari 1994 een nieuwe dinar invoerde die gelijk was aan 100.000.000.000.000.000.000 pre-1990 dinar zegt niet zoveel omdat dergelijke absurde bedragen het menselijk verstand te boven gaan.
Aan de hand van de evolutie van de prijs van een brood kunnen we de materie op een begrijpelijke manier voorstellen.
Ziehier de evolutie van de broodprijs in Duitsland tussen 1914 en 1924:
In 1914 kostte een brood 0,13 mark;
In 1918 kostte een brood 0,22 mark (+69%);
In 1920 steeg de broodprijs tot 1,20 mark (+45%);
In juni 1922 was de broodprijs gestegen tot 3,50 mark (+192%);
In januari 1923 bedroeg de broodprijs 700 mark (+20.000%);
In mei 1923 was de kostprijs van een brood gestegen tot 1.200 mark (+71%);
Op 25 juli 1923 was de broodprijs gestegen tot 100.000 mark (+8.233%);
Op 2 september 1923 moest je twee miljoen mark neertellen voor een brood (+1.900%):
Op 20 oktober 1923 kostte een brood 670 miljoen mark (+33.498%):
Op 1 november 1923 betaalde een Duitse burger 3 miljard mark voor een brood (+347%);
Op 15 november 1923 was een brood 80 miljard mark waard (+2.566%).
Op die vijftiende november 1923 kostte een pint bier welgeteld 50 miljard mark.
Op diezelfde vijftiende november 1923 introduceerde de Duitse regering een nieuwe munt genaamd de Rentemark. De Rentemark werd gewaardborgd door al het land en de industrie die in handen van de Duitse overheid was.
Eén nieuwe Rentemark was gelijk aan 1.000 miljard oude marken.
Nu het geld terug gedekt was door bestaande activa in plaats van door de beloftes van politici stabiliseerde de nieuwe munt doch quasi alle Duitse burgers bleven geruïneerd achter.
Begin 1924 kostte een brood opnieuw 0,35 Rentemark. In oude marken was dat 350 miljard mark of 337% meer als op 15 november 1923.
Aan de hand van de evolutie van de prijs van een brood kunnen we de materie op een begrijpelijke manier voorstellen.
Ziehier de evolutie van de broodprijs in Duitsland tussen 1914 en 1924:
In 1914 kostte een brood 0,13 mark;
In 1918 kostte een brood 0,22 mark (+69%);
In 1920 steeg de broodprijs tot 1,20 mark (+45%);
In juni 1922 was de broodprijs gestegen tot 3,50 mark (+192%);
In januari 1923 bedroeg de broodprijs 700 mark (+20.000%);
In mei 1923 was de kostprijs van een brood gestegen tot 1.200 mark (+71%);
Op 25 juli 1923 was de broodprijs gestegen tot 100.000 mark (+8.233%);
Op 2 september 1923 moest je twee miljoen mark neertellen voor een brood (+1.900%):
Op 20 oktober 1923 kostte een brood 670 miljoen mark (+33.498%):
Op 1 november 1923 betaalde een Duitse burger 3 miljard mark voor een brood (+347%);
Op 15 november 1923 was een brood 80 miljard mark waard (+2.566%).
Op die vijftiende november 1923 kostte een pint bier welgeteld 50 miljard mark.
Op diezelfde vijftiende november 1923 introduceerde de Duitse regering een nieuwe munt genaamd de Rentemark. De Rentemark werd gewaardborgd door al het land en de industrie die in handen van de Duitse overheid was.
Eén nieuwe Rentemark was gelijk aan 1.000 miljard oude marken.
Nu het geld terug gedekt was door bestaande activa in plaats van door de beloftes van politici stabiliseerde de nieuwe munt doch quasi alle Duitse burgers bleven geruïneerd achter.
Begin 1924 kostte een brood opnieuw 0,35 Rentemark. In oude marken was dat 350 miljard mark of 337% meer als op 15 november 1923.
woensdag 6 februari 2013
Hyperinflatie
Hyperinflatie ontstaat wanneer de geldhoeveelheid snel toeneemt en deze toename van de geldhoeveelheid niet ondersteund wordt door de groei van het BBP.
Sedert 2008 waren we in de Westerse wereld getuige van een enorme toename van de geldhoeveelheid om failliete banken kunstmatig overeind te houden.
Politici en centrale bankiers zijn Uw geld waardeloos aan het maken om hun eigen fouten te verdoezelen.
Met dit eenvoudig gegeven houdt U best rekening bij het beheer van Uw spaarcenten.
De bekendste periode van hyperinflatie is ongetwijfeld die van de Duitse Weimar Republiek in 1923. Vooraleer men toen op de resetknop drukte was één dollar gelijk aan 4.000.000.000.000 mark.
In het Romeinse Rijk vinden we het best gedocumenteerde voorbeeld van hyperinflatie in Egypte, waar de prijs van een eenheid tarwe tussen de jaren 276 en 334 steeg van 200 drachme tot 2.000.000 drachme of een inflatie van één miljoen procent in een periode van 58 jaar.
In China werd in de tiende eeuw voor het eerst papiergeld ingevoerd waarvan de waarde gekoppeld werd aan goud, zilver of zijde. Toen men tijdens de Yuan Dynastie (1271-1368), om hun oorlogen te financieren, overging tot het ongelimiteerd drukken van papiergeld werd dit uiteraard waardeloos. Recenter kende China een periode van hyperinflatie in de periode 1943/1955. In 1955 voerde Mao de Renminbi (geld van het volk) als nieuwe benaming voor de yuan.
Om een idee te krijgen over de moordende impact van de inflatie in China is het interessant om te weten dat 1 Renminbi in 1955 gelijk was aan 15.000.000.000.000.000.000 yuan van voor 1948.
Het verhaal van de waardeloze Franse assignaten kennen de meesten onder ons nog van de schoolbanken.
Wereldrecordhouder inflatie is tot op heden echter Hongarije, waar in 1946 op 18 augustus 400 octillion pengö gelijkgeschakeld werd met 1 forint.
1 octillion is het getal één gevolgd door 27 nullen. Eén forint had bij zijn invoering dus een waarde van 400.000.000.000.000.000.000.000.000.000 pengö.
Sedert 2008 waren we in de Westerse wereld getuige van een enorme toename van de geldhoeveelheid om failliete banken kunstmatig overeind te houden.
Politici en centrale bankiers zijn Uw geld waardeloos aan het maken om hun eigen fouten te verdoezelen.
Met dit eenvoudig gegeven houdt U best rekening bij het beheer van Uw spaarcenten.
De bekendste periode van hyperinflatie is ongetwijfeld die van de Duitse Weimar Republiek in 1923. Vooraleer men toen op de resetknop drukte was één dollar gelijk aan 4.000.000.000.000 mark.
In het Romeinse Rijk vinden we het best gedocumenteerde voorbeeld van hyperinflatie in Egypte, waar de prijs van een eenheid tarwe tussen de jaren 276 en 334 steeg van 200 drachme tot 2.000.000 drachme of een inflatie van één miljoen procent in een periode van 58 jaar.
In China werd in de tiende eeuw voor het eerst papiergeld ingevoerd waarvan de waarde gekoppeld werd aan goud, zilver of zijde. Toen men tijdens de Yuan Dynastie (1271-1368), om hun oorlogen te financieren, overging tot het ongelimiteerd drukken van papiergeld werd dit uiteraard waardeloos. Recenter kende China een periode van hyperinflatie in de periode 1943/1955. In 1955 voerde Mao de Renminbi (geld van het volk) als nieuwe benaming voor de yuan.
Om een idee te krijgen over de moordende impact van de inflatie in China is het interessant om te weten dat 1 Renminbi in 1955 gelijk was aan 15.000.000.000.000.000.000 yuan van voor 1948.
Het verhaal van de waardeloze Franse assignaten kennen de meesten onder ons nog van de schoolbanken.
Wereldrecordhouder inflatie is tot op heden echter Hongarije, waar in 1946 op 18 augustus 400 octillion pengö gelijkgeschakeld werd met 1 forint.
1 octillion is het getal één gevolgd door 27 nullen. Eén forint had bij zijn invoering dus een waarde van 400.000.000.000.000.000.000.000.000.000 pengö.
vrijdag 11 januari 2013
Je geld of je leven!
Om er voor te zorgen, dat de mensen bereid zouden zijn om het papier van de Nationale Bank te aanvaarden als betaalmiddel, moest men uiteraard zorgen dat dit papier waardevast bleef tegenover het metalen geld.
Tussen 1850 en 1914 slaagt de Nationale Bank in haar opdracht en behoudt de frank zijn waarde.
Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog wordt de inwisselbaarheid van het papiergeld opgeheven, vanaf dat moment is papiergeld niet langer een vervangmiddel voor edele metalen en dat zullen de Belgen geweten hebben.
In 1926, nadat men eerst de laatste onafhankelijke gouverneur van de NBB geliquideerd had, stabiliseerde men de frank op 1/7 van zijn vooroorlogse waarde of een devaluatie van 85,71%.
Om het vertrouwen van de kudde terug te herstellen werd de inwisselbaarheid van het papiergeld terug ingevoerd.
In 1935 wordt de Belgische frank opnieuw gedevalueerd met 28%.
In 1944 worden de bezitters van papiergeld het slachtoffer van de Gutt Operatie.
Op 6 oktober 1944 ging de Operatie Gutt van start en nu moet je even goed opletten.
De biljetten van 100 frank en meer verloren hun status van wettig betaalmiddel.
Zij moesten binnen de vijf dagen worden aangegeven en gedeponeerd bij een daartoe erkend bank-of postkantoor.
In ruil kreeg de aangever een zelfde hoeveelheid nieuwe biljetten met een maximum van 2.000 frank per gezinslid!!!!
Ook het girale geld werd geblokkeerd. De houders van geld op rekeningen konden slechts vrij beschikken over maximaal 10 procent van hun tegoeden op datum van 8 oktober 1944 of over het hele saldo dat op hun rekening stond op 9 mei 1940.
Voor de Operatie Gutt van start ging, was er in België 164,6 miljard frank geld in omloop. Een maand later was er nog 57,4 miljard frank in omloop.
Hierbij moeten we rekening houden dat er aan het "schatkistgeld", biljetten en muntstukken met een waarde van vijftig frank of minder, niet geraakt werd. Het ging hier over 6,4 miljard frank en die zijn inbegrepen in de hoger vermelde bedragen.
Conclusie: Operatie Gutt was een de facto devaluatie van 65%.
In 1982 zal de Belgische frank een laatste keer devalueren met 8,5%.
In totaal verloor de frank sinds 1914 dus 97,7% van zijn waarde door officiële devaluaties.
Als we daarbovenop ook nog eens de inflatie gaan verrekenen dan is het totale verlies aan koopkracht wellicht ongeveer 99,9%.
Het bovenstaande griezelverhaal toont aan dat een beetje argwaan, ten overstaan van de papieren beloftebonnetjes van politici en politiek benoemde centrale bankiers, misschien niet zo'n slecht idee is!!!!!
Tussen 1850 en 1914 slaagt de Nationale Bank in haar opdracht en behoudt de frank zijn waarde.
Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog wordt de inwisselbaarheid van het papiergeld opgeheven, vanaf dat moment is papiergeld niet langer een vervangmiddel voor edele metalen en dat zullen de Belgen geweten hebben.
In 1926, nadat men eerst de laatste onafhankelijke gouverneur van de NBB geliquideerd had, stabiliseerde men de frank op 1/7 van zijn vooroorlogse waarde of een devaluatie van 85,71%.
Om het vertrouwen van de kudde terug te herstellen werd de inwisselbaarheid van het papiergeld terug ingevoerd.
In 1935 wordt de Belgische frank opnieuw gedevalueerd met 28%.
In 1944 worden de bezitters van papiergeld het slachtoffer van de Gutt Operatie.
Op 6 oktober 1944 ging de Operatie Gutt van start en nu moet je even goed opletten.
De biljetten van 100 frank en meer verloren hun status van wettig betaalmiddel.
Zij moesten binnen de vijf dagen worden aangegeven en gedeponeerd bij een daartoe erkend bank-of postkantoor.
In ruil kreeg de aangever een zelfde hoeveelheid nieuwe biljetten met een maximum van 2.000 frank per gezinslid!!!!
Ook het girale geld werd geblokkeerd. De houders van geld op rekeningen konden slechts vrij beschikken over maximaal 10 procent van hun tegoeden op datum van 8 oktober 1944 of over het hele saldo dat op hun rekening stond op 9 mei 1940.
Voor de Operatie Gutt van start ging, was er in België 164,6 miljard frank geld in omloop. Een maand later was er nog 57,4 miljard frank in omloop.
Hierbij moeten we rekening houden dat er aan het "schatkistgeld", biljetten en muntstukken met een waarde van vijftig frank of minder, niet geraakt werd. Het ging hier over 6,4 miljard frank en die zijn inbegrepen in de hoger vermelde bedragen.
Conclusie: Operatie Gutt was een de facto devaluatie van 65%.
In 1982 zal de Belgische frank een laatste keer devalueren met 8,5%.
In totaal verloor de frank sinds 1914 dus 97,7% van zijn waarde door officiële devaluaties.
Als we daarbovenop ook nog eens de inflatie gaan verrekenen dan is het totale verlies aan koopkracht wellicht ongeveer 99,9%.
Het bovenstaande griezelverhaal toont aan dat een beetje argwaan, ten overstaan van de papieren beloftebonnetjes van politici en politiek benoemde centrale bankiers, misschien niet zo'n slecht idee is!!!!!
maandag 7 januari 2013
Bedrog is van alle tijden!
Als we er van uitgaan dat het correct is om de juiste waarde van het pond te bepalen op de waarde die het pond had tussen de invoering van de gouden standaard in 1816 en het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 dan zou de huidige waarde van het pond dus gelijk moeten zijn aan de waarde van de Britse sovereign zijnde 305 euro.
De waarde van een pond sterling was gelijk aan 12 gulden of 25,22 Franse frank uit die tijd.
Als we de berekening dan maken voor de gouden tientjes en de gouden Napoleon komt de waarde van het pond uit op respectievelijk 300 en 302,64 euro.
De verschillen zijn relatief klein en zijn te wijten aan de premies die momenteel betaald worden voor die munten.
Het papieren beloftebonnetje van de Britse politici is vandaag nog exact 1,23 euro waard of een waardevermindering van 99,6% sinds 1914.
Deze waardedaling ligt in de lijn van die van onze Belgische frank.
Uit de geschiedenis kun je belangrijke lessen trekken: geloof je de leugens en het bedrog van de mensen die het geld slaan of drukken dan ben je altijd de sigaar en ben je vroeg of laat al je spaarcenten kwijt.
Vertrouw je in het goud dan houdt je vermogen op lange termijn relatief goed stand.
Zo eerlijk als goud, luidt het gezegde! Dit gezegde gaat niet op voor politici, keizers, koningen en andere sloebers.
De waarde van een pond sterling was gelijk aan 12 gulden of 25,22 Franse frank uit die tijd.
Als we de berekening dan maken voor de gouden tientjes en de gouden Napoleon komt de waarde van het pond uit op respectievelijk 300 en 302,64 euro.
De verschillen zijn relatief klein en zijn te wijten aan de premies die momenteel betaald worden voor die munten.
Het papieren beloftebonnetje van de Britse politici is vandaag nog exact 1,23 euro waard of een waardevermindering van 99,6% sinds 1914.
Deze waardedaling ligt in de lijn van die van onze Belgische frank.
Uit de geschiedenis kun je belangrijke lessen trekken: geloof je de leugens en het bedrog van de mensen die het geld slaan of drukken dan ben je altijd de sigaar en ben je vroeg of laat al je spaarcenten kwijt.
Vertrouw je in het goud dan houdt je vermogen op lange termijn relatief goed stand.
Zo eerlijk als goud, luidt het gezegde! Dit gezegde gaat niet op voor politici, keizers, koningen en andere sloebers.
Abonneren op:
Posts (Atom)