AV Nationale Bank Schriftelijke vragen 13 tot 19

Vraag 13

Onder impuls van de monetaire zelfmoordprogramma’s van de ECB koopt de Nationale Bank massa’s waardeloze obligaties om liquiditeiten in het systeem te pompen en de waarde van die activa kunstmatig op te drijven. Nu is de Bank blijkaar ook van plan om aandelen te gaan kopen.

Waarom wordt er met dat gratis geld geen fysiek goud gekocht?

Is er een reden waarom de goudprijs niet zou mogen stijgen?

Vraag 14

Dankzij de eindeloze reeks onteigeningen zonder compensatie, het machtsmisbruik en de politieke willekeur is het aandeel van de Nationale Bank van België wellicht het goedkoopste aandeel in de wereld.  Momenteel noteert een NBB aandeel tegen minder dan 5% van de intrinsieke waarde.

Staat het aandeel van de NBB op de lijst van koopwaardige aandelen?

Of is er, net als bij fysiek goud, een reden waarom de koers van de NBB niet mag stijgen?

Vraag 15

Wereldwijd lopen de spanningen vandaag snel op en het is duidelijk dat op middellange termijn een groot aantal landen niet meer aan z’n verplichtingen zal kunnen voldoen.

Gaat de Nationale Bank eindelijk het weinige goud dat ons nog rest repatriëren zodat we ons geen zorgen meer moeten maken over wat er met dat goud zou kunnen mislopen?

Vraag 16

De gouverneur van de Bank ontvangt naast zijn verloning bij de NBB eveneens een vergoeding als bestuurder bij de BIB.

Hoeveel ontving gouverneur Wunsch vorig jaar voor de uitoefening van dit mandaat?

Moeten op dit inkomen, betaald door een supranationale instelling belastingen betaald worden?

Vraag 17

Naast hun verloning als directeur ontvangen de directieleden van de Bank ook onkostenvergoedingen.

1. Zijn deze onkostenvergoedingen forfaitair of worden zij vergoed in functie van de door de betrokken directeurs bewezen uitgaven?
2. Hoeveel betaalde de Bank vorig jaar als onkostenvergoedingen voor de directieleden?

Vraag 18

In de loop van de komende jaren zullen gebouwen aan de Berlaimontlaan verkocht worden:

1. Over welke gebouwen gaat het?
2. Wat is de totale grondoppervlakte waarop deze gebouwen staan?
3. Werd er een raming gemaakt worden over de mogelijke verkoopopbrengst?
4. Is er al een tijdschema vastgelegd voor deze verkopen?

Vraag 19

Het voorbije jaar stegen de reserves opnieuw met 932 euro per aandeel.

De voorbije elf jaar stegen die reserves met 9.562 euro per aandeel.

Buiten de realiteit van willekeur, machtsmisbruik en schending van het eigendomsrecht door de overheid en haar marionetten bij de Bank:

Kan de directie andere elementen aanhalen waardoor de koers van het aandeel minder dan een vierde bedraagt van de waardestijging door de toevoeging aan de reserves tijdens de voorbije elf jaar en minder dan 5% van de werkelijke intrinsieke waarde?

Vragen 11 en 12, voor wie van de waarheid houdt!

Vraag 11

De voorbije jaren heb ik via mijn schriftelijke vragen op de algemene vergadering duidelijk de geschiedenis van het goud van de Bank geschetst alsook de manipulatie van de gebruikte terminologie om het goud van de Bank om te toveren in het goud van de Staat.

Het goud is altijd van de Nationale Bank geweest, dat wordt duidelijk aangetoond door de jaarverslagen zodat daarover geen discussie kan bestaan.  Het probleem is uiteraard dat de politiek benoemde directie van de Nationale Bank 82,58% of 1.076 ton van ons goud verkocht heeft aan bodemprijzen om hun politieke bazen te helpen bij het produceren van geflatteerde schuldstatistieken en frauduleuze begrotingen.  Bij deze goudroof werd uitgegaan van de foutieve stelling dat het goud van de Staat was.  Nadat je 82,58% van het goud illegaal onteigend hebt, met als argument dat het goud van de Staat is, wordt het natuurlijk moeilijk om vervolgens toe te geven dat je die 1.076 ton goud per ongeluk verkocht hebt.

Tijdens de algemene vergaderingen van de voorbije vijftien jaar heb ik herhaaldelijk duidelijk aangetoond dat tussen 1851 tot en met 1971 er geen enkele discussie de eigenaar van het goud bestond.  In ieder jaarverslag werd er consequent gesproken over het “Goud- en deviezenbezit van de Nationale Bank”.

In het jaarverslag over 1971 luidt het op pagina 53 na 120 jaar nog steeds:

“Goudvoorraad en netto deviezenpositie van de Nationale Bank van België”.

Tussen 1850 en 1971 wordt op geen enkel moment ergens verwezen naar de mogelijkheid dat het goud van de Staat zou zijn.

Nergens wordt de situatie helderder uitgelegd als in het jaarverslag over 1948.  Daar lezen we op pagina 76 het volgende:

“Beschikbare goudvoorraad fr. 27.333.965.142,07

Onbeschikbaar goudsaldo na herwaardering van de goudvoorraad (besluitwet nr 5 dd. 1 mei 1944).

Per 31 december zijn deze twee rubrieken samengebracht op een enkele rekening <<Goudvoorraad>>, tengevolge van de aanwending van de passiefrekening <<Schatkist: onbeschikbare rekening wegens herwaardering (besluitwet nr 5 van 1 mei 1944>> tot de gedeeltelijke delging van de schuld van de Staat tegenover de Bank.”

Vertaling voor de mensen die deze materie niet volledig beheersen:

Na de opwaardering van de goudprijs in 1944 wordt de daardoor gecreëerde (fictieve) meerwaarde op een onbeschikbare reserverekening geplaatst.  Na de grote operatie om de alle oorlogs-onevenwichten weg te zuiveren blijft de Belgische Staat met een zware openstaande schuld aan de Nationale Bank.  Om deze schuld gedeeltelijk weg te werken wordt de bewuste “onbeschikbare reserverekening” met een saldo van 10.493.184.885 frank overgeheveld naar de “Beschikbare Goudvoorraad” van de Nationale Bank.

Vraag:

Als de Staat in 1948 een deel van zijn schuld aan de Bank aflost door een onbeschikbare reserverekening van 10,93 miljard frank over te hevelen naar de Beschikbare Goudvoorraad van de Nationale Bank:

Is er dan één regent die niet begrijpt wie de eigenaar van het goud van de Nationale Bank is?

Vraag 12

Vanaf boekjaar 1972 begint men verwarring te zaaien over wie de werkelijke eigenaar van het goud is. Op pagina 62 van het jaarverslag over 1972 volgt er een subtiele verandering, het goud en deviezenbezit van de Nationale Bank verandert in:

“NATIONALE BANK VAN BELGIE: GOUD- EN DEVIEZENRESERVES”

Op pagina 53 van het jaarverslag over 1971 staat er nog heel duidelijk: “GOUDVOORRAAD EN NETTO DEVIEZENPOSITIE VAN DE NATIONALE BANK VAN BELGIE”.

Zo gaat het altijd wanneer geschiedenis vervalst wordt.  Dat gaat niet brutaal, dat zou immers teveel opvallen.  Het gaat stapje voor stapje.

De jongste jaren, dit jaar op pagina 130  van het jaarverslag, luidt het als volgt:

“De officiële goud- en deviezenreserves van de Belgische Staat, die in de balans zijn opgenomen, worden aangehouden en beheerd door de Bank”.

Alhoewel verschillende leden van de directie de jongste jaren toegaven dat het goud wel degelijk van de Bank is werd dit nooit schriftelijk toegegeven en werd er op een sublieme manier professioneel rond de pot gedraaid.

Vraag:

Moeten we de verwarringzaaiende versie van de jongste jaren (dit jaar op pagina 130 van het jaarverslag) lezen als:

Het goud en de deviezen zijn eigendom van de Bank en haar aandeelhouders;

De Belgische Staat bezit 50% van de aandelen van de NBB;

Zodoende is de Staat eigenaar van 50% van het goud en de deviezen;

Zodoende beheert de Nationale Bank de goudreserves van de Staat (50%);

De resterende 50% van die goudreserves zijn eigendom van de privé aandeelhouders?

Vraag 10, eentje om in te kaderen!

Vraag 10

Dankzij het Corona verhaal kunnen we dit jaar in alle sereniteit een aantal complexe verhalen uitklaren.  Hetgeen nu volgt is een duidelijk voorbeeld van hetgeen al jaren scheefloopt doch nooit rechtgetrokken wordt omdat men zich hult in een geheimzinnig stilzwijgen en vooral omdat men weigert om op belangrijke vragen te antwoorden. Als er na lang aandringen uiteindelijk soms toch een vaag antwoord kwam, werd toch geweigerd om dat antwoord te notuleren zodat de onduidelijkheid bleef en de Regentenraad voor zichzelf de mogelijkheid creëerde om dat antwoord elk jaar aan te passen in functie van de windrichting.  Een lange maar gedetailleerde inleiding met alle nodige en nuttige informatie over de essentie van de zaak met op het eind een aantal korte vragen die een duidelijk antwoord verdienen:

Het verhaal van de jaarlijkse absurde jaarlijkse betaling van 24,4 miljoen euro aan de Staat, omdat de Staat haar verplichtingen tegenover de Bank niet nakwam, gaat ieders verstand te boven.  De directie gaat al jaren akkoord dat deze betaling ongepast is doch blijft ze wel slaafs uitvoeren.

Nu blijkt uit de informatie op de website van de ECB dat de ECB op 4 oktober 2012 een brief ontving van de gouverneur van de Nationale Bank, in naam van minister van Financiën Steven Vanackere, met de vraag of de ECB akkoord ging met het schrappen van die betaling van 24,4 miljoen euro omdat dit niet meer gepast was na de wetswijziging omtrent de winstverdeling in 2009.  Het verhaal is helder en klaar de opmerkingen van de ECB spreken voor zich.  Ziehier de brief van de ECB aan de Nationale Bank van België dd. 29 oktober 2012:

Inleiding en rechtsgrondslag

Op 4 oktober 2012 ontving de Europese Centrale Bank (ECB) een verzoek van de Gouverneur van de Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique (NBB), zulks in naam van de Belgische Minister van Financiën om een advies inzake een ontwerp van wet tot intrekking van een regel inzake de winstverdeling tussen de NBB en de Belgische Staat en tot wijziging van de Wet van 28 juli 1948 betreffende de sanering van de balans van de NBB (hierna het ‘wetsontwerp’). De adviesbevoegdheid van de ECB is gebaseerd op artikel 127, lid 4 en artikel 282, lid 5 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het derde streepje van artikel 2, lid 1 van Beschikking 98/415/EG van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de raadpleging van de Europese Centrale Bank door de nationale autoriteiten over ontwerpen van wettelijke bepalingen1, aangezien het voorstel de NBB betreft. Overeenkomstig de eerste volzin van artikel 17.5 van het Reglement van orde van de Europese Centrale Bank heeft de Raad van bestuur dit advies goedgekeurd.

 

Doel van het Voorstel

Het wetsontwerp beoogt de schrapping met ingang van 1 januari 2012 van het derde lid van artikel 3, onder b) van de wet van 29 juli 1948 inzake de sanering van de balans van de NBB, welke bepaling een stand-alone verplichting voor de NBB behelst om de Belgische Staat jaarlijks een bedrag van 986 miljoen Belgische frank (24,4 miljoen EUR) te betalen.  Deze in 1991 ingevoerde verplichting beoogde de neutralisering van meeruitgaven voor de Belgische Staat welke uitgaven voortvloeien uit de eenmalige omzetting van de geconsolideerde vordering van de NBB op de Belgische Staat in vrij verhandelbare tegen marktvoorwaarden rentende effecten, welke vordering 34 miljard Belgische frank beloopt. Op basis van de toen geldende distributieregels diende de Belgische Staat de netto-financiële opbrengsten te ontvangen die 3% van het verschil tussen het gemiddelde bedrag van de rentegevende activa van de NBB en haar op jaarbasis berekende vergoede passiva te boven gingen. Rekening houdend met een aanpassing van 0,1% op deze 3% (vanwege de gedeeltelijke compensatie voor de instandhouding van de bankbiljetten omloop), leidde de toepassing van de voornoemde ‘3%-regel’ op de 34 miljard Belgische franks die overeenkomen met het totaalbedrag van de vrij verhandelbare tegen marktvoorwaarden rentende effecten tot een opname in de balans van de NBB van het bedrag 24,4 miljoen EUR2. Vervolgens werd bij artikel 2 van de Wet van 3 april 2009 tot wijziging van de financiële bepalingen van de Wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique (hierna de ‘Organieke Statuten van de NBB’) de 3%-regel ingetrokken. Artikel 3 voerde in artikel 32 van de Organieke Statuten van de NBB een nieuwe winstverdelingsregel in, volgens welke regel de jaarlijkse winsten van de NBB als volgt worden toegedeeld: a) van het overschot van de jaarlijkse NBB-winsten na toekenning aan de aandeelhouders van een eerste dividend van 6% het kapitaal van de NBB, wordt een door het Directiecomité voorgesteld en door haar Regentenraad vastgesteld bedrag onafhankelijk toegekend aan het reservefonds of aan de beschikbare reserves; b) vervolgens wordt van de resterende winst aan de aandeelhouders een tweede door de Regentenraad vastgesteld dividend toegekend van minimaal 50% van de netto-opbrengst van de activa die de tegenpost vormen van het reservefonds en de beschikbare reserves; en c) tenslotte wordt het saldo toegekend aan de Staat. De artikelen 2 en 3 van die wet traden op 1 januari 2009 in werking. De ECB werd inzake deze nieuwe winstverdelingsregel geraadpleegd en stelde Advies CON/2009/4 vast.

2. Algemene opmerkingen 

Elke overdracht van middelen van een nationale centrale bank aan een lidstaat, hetzij in de vorm van een winstverdelingsregeling of een equivalent daarvan, dient de dienaangaande door het Verdrag opgelegde beperkingen te respecteren, met name het beginsel van onafhankelijkheid van de centrale bank krachtens artikel 130 van het Verdrag, en het in artikel 123, lid 1 vastgelegde verbod op monetaire financiering.

 3. Specifieke opmerkingen

Het ontwerp van wet trekt de stand-alone verplichting voor de NBB om de Belgische Staat jaarlijks een vast bedrag van 24,4 miljoen EUR te betalen, in. De ECB begrijpt dat NBB sedert de intrekking van de 3%-regel in 2009 dit stand-alone bedrag is blijven betalen dat evenwel in haar jaarrekening als een kostenpost werd opgenomen, derhalve het bedrag van 24,4 miljoen EUR in mindering brengend op het totale aan de Staat conform artikel 32 van de Organieke Statuten van de NBB uit te keren bedrag. Aangezien deze verplichting formeel niet strookt met de (nieuwe) winstverdelingsregels van artikel 32 van de Organieke Statuten van de NBB doet intrekking ervan het risico van inconsistente winsttoedeling teniet. De winsten zullen nu uitsluitend onderworpen zijn aan de Organieke Statuten van de NBB. Daarenboven begrijpt de ECB dat de overeenkomst tussen de NBB en het Ministerie van Financiën met de details inzake de toepassing van artikel 3, onder b) van de Wet inzake de sanering van de balans van de NBB, werd beëindigd. Zulks zou wederom de algemene financiële onafhankelijkheid van de NBB versterken, omdat de discretionaire bevoegdheid van de NBB niet langer wordt beperkt door de vereisten rekening te houden met vaste jaarlijkse betalingen aan de Belgische Staat.  

 Dit Advies wordt op de website van de ECB gepubliceerd. 

 Gedaan te Frankfurt am Main, 29 oktober 2012.

Uit dit document van de ECB blijkt duidelijk dat de Nationale Bank de ECB voorgelogen heeft.  Volgende passage strookt namelijk niet met de waarheid:

“De ECB begrijpt dat NBB sedert de intrekking van de 3%-regel in 2009 dit stand-alone bedrag is blijven betalen dat evenwel in haar jaarrekening als een kostenpost werd opgenomen, derhalve het bedrag van 24,4 miljoen EUR in mindering brengend op het totale aan de Staat conform artikel 32 van de Organieke Statuten van de NBB uit te keren bedrag.”

Iedereen weet namelijk dat die 24,4 miljoen euro niet rechtstreeks naar de Staat zou gaan en dat daarvan in de huidige context de helft naar de reserves behoort te gaan.

Verder is de ECB duidelijk dat de betaling van die 24,4 miljoen euro niet strookt met de nieuwe wetgeving:

“Aangezien deze verplichting formeel niet strookt met de (nieuwe) winstverdelingsregels van artikel 32 van de Organieke Statuten van de NBB doet intrekking ervan het risico van inconsistente winsttoedeling teniet. De winsten zullen nu uitsluitend onderworpen zijn aan de Organieke Statuten van de NBB.”

Doch de ECB kan de absurde situatie toch laten passeren omdat de ECB begrepen heeft dat die onnozelheid ondertussen werd beëindigd op 1 januari 2012:

“Daarenboven begrijpt de ECB dat de overeenkomst tussen de NBB en het Ministerie van Financiën met de details inzake de toepassing van artikel 3, onder b) van de Wet inzake de sanering van de balans van de NBB, werd beëindigd.”

Dit document van de ECB toont aan:

1. Dat de Nationale Bank en minister Vanackere de ECB al dan niet bewust valse informatie toegespeeld hebben;
2. Dat de ECB in de mening verkeert dat die betaling van die 24,4 miljoen euro op 1 januari 2012 werd stopgezet!

Aangezien de toenmalige minister van Financiën Steven Vanackere momenteel directeur van de Nationale Bank is kan hij misschien deze onwelriekende zaak toelichten:

Waarom verschafte directeur Vanackere de ECB verkeerde informatie door te stellen dat die betaling van 24,4 miljoen euro sowieso in de Schatkist zou gestort worden via de winstverdeling?

Verschafte directeur Vanackere in zijn hoedanigheid als minister van Financiën die verkeerde informatie omdat hij de ingewikkelde zaak zelf niet helemaal begreep?

Waarom liet U de ECB in de waan dat die betaling vanaf 1 januari 2012 zou stopgezet worden?

Hoe is het mogelijk dat de betaling van die 24,4 miljoen euro, volgens de informatie van de ECB stopgezet op 1 januari 2012, in 2020 nog steeds uitgevoerd werd?

Schriftelijke vragen AV 2020 3 tot 9

Vraag 3

In 2012 beloofde toenmalig minister van Financiën en huidig Nationale Bank directeur Steven Vanackere  dat hij de onrechtvaardige betaling van de inmiddels beruchte 24,4 miljoen euro zou laten schrappen.  In 2014 werd die schrapping opgenomen in het regeerakkoord.  Hoe komt het dat aan zo’n flagrante diefstal geen einde komt als de minister van Financiën zoiets uitdrukkelijk belooft?

Vraag 4

Op pagina 135 onder punt 6.1 wordt de betaling van die 24,4 miljoen als volgt verantwoord:

“als compensatie voor de meeruitgaven die voor de Staat voortvloeien uit de conversie, in 1991, van de geconsolideerde schuld tegenover de Bank in vrije verhandelbare effecten”.

Gelet op het feit dat de Belgische Staat, dankzij de monetaire zelfmoordpolitiek van de ECB, al een hele tijd geen rente meer moet betalen op haar nieuwe schulden:

Wat is de gemiddelde opbrengst van de Belgische staatsleningen in de portefeuille van de Bank?

Vraag 5

Aangezien die 24,4 miljoen euro een rente van 2,9% vertegenwoordigt op de nooit terugbetaalde schuld van 34 miljard frank van de Staat aan de Bank:

Hoeveel rente ontving de Nationale Bank vorig jaar op die 34 miljard frank?

Was dat meer of minder dan 24,4 miljoen euro?

Vraag 6

Welke stappen heeft de Regentenraad vorig jaar gezet om de uitbetaling van die 24,4 miljoen euro stop te doen zetten?

Vraag 7

Aangezien de betaling van die 24,4 miljoen euro gekoppeld was aan de schandalige 3% regel, die door de nieuwe regels van de winstverdeling in 2009 kwam te vervallen, is die 24,4 miljoen sinds boekjaar 2010 niet meer verschuldigd.  In totaal betaalde de Bank zodoende onterecht 244 miljoen aan de Belgische Staat:

Welke stappen heeft de Regentenraad vorig jaar gezet om die 244 miljoen euro terug te vorderen?

Vraag 8

De “onafhankelijke” Regentenraad beslist ieder jaar “in alle onafhankelijkheid” om honderden miljoenen, die aan de reserves kunnen toegevoegd worden, uit te keren aan de Staat.

Als diezelfde Staat weigert om die jaarlijkse diefstal van 24,4 miljoen te schrappen:

Waarom schrapt de “onafhankelijke” Regentenraad dan zolang de uitbetaling van dat saldo van de winst niet door dat saldo toe te voegen aan de reserves?

Vraag 9

Sedert 2012 horen de aandeelhouders op de algemene vergadering steeds hetzelfde verhaal:

“Zolang men de wet niet verandert, kunnen we niks doen”.

Elk jaar heeft de “onafhankelijke”  Regentenraad een bazooka van honderden miljoenen om de wetgever op andere gedachten te brengen.

Waarom doet de Regentenraad dat niet?

Wat zegt dat over de onafhankelijkheid van de Regentenraad?

Hoe ligt die houding van de Regentenraad in lijn met de gelijke behandeling van aandeelhouders en de regels van deugdelijk bestuur?

Schriftelijke vragen 1 + 2 algemene vergadering NBB 18 mei 2020

Algemene vergadering Nationale Bank schriftelijke vragen Erik Geenen.

Vraag 1

Na 19 jaar actief verzet van de minderheidsaandeelhouders van de Nationale Bank, tegen de eindeloze reeks onteigeningen zonder compensatie, willekeur en machtsmisbruik, is het verbijsterend om te moeten vaststellen dat de Regentenraad volhardt in de boosheid.

De willekeur en het machtsmisbruik wordt dit jaar meer dan ooit tentoongespreid door de verlaging van het dividend.  Na de eindeloze discussies die daarover de jongste jaren gevoerd werden is het belangrijk om de zaken even duidelijk op een rij te zetten en daarbij is het belangrijk om niet uit het oog te verliezen dat de Belgische Staat nooit één cent geïnvesteerd heeft in de Nationale Bank, het volledige kapitaal werd aangebracht door de privé aandeelhouders van de Bank.

Over 2019 brengt de Nationale Bank, inclusief belastingen, in totaal 607 miljoen euro op voor de Staat of bijna 51 miljoen euro (+9,10%) meer dan over 2018.

De privé aandeelhouders ontvangen als aalmoes een nettodividend van 17,16 miljoen euro of 2,23 miljoen (-11,5%) minder dan over 2018.

Het feit dat de Regentenraad opnieuw de niet verschuldigde 24,4 miljoen euro (jaarverslag pagina 135 punt 6.1) uitbetaalde aan de Schatkist is ronduit stuitend en toont aan dat we hier met een verzameling onfatsoenlijke hypocrieten te doen hebben die enkel en alleen uit zijn op de verdediging van hun eigenbelangen zonder oog te hebben voor de belangen van de samenleving in het algemeen en de privé aandeelhouders van de Bank in het bijzonder.

Hoe verantwoord de Regentenraad de uitbetaling van de niet verschuldigde, op niets gebaseerde 24,4 miljoen euro aan de Staat, op het moment dat ze het totale nettodividend voor de privé aandeelhouders van de Bank verlaagt naar 17,16 miljoen euro?

Vraag 2

Als je de eerste vraag grondig doorneemt en de geschiedenis en cijfers goed laat doordringen...  Hoe zou de Regentenraad dan zichzelf omschrijven:

1. Als een verzameling goedmenende burgers/bestuurders die de belangen van alle stakeholders van de Bank op dezelfde manier verdedigt?
2. Als een bende corrupte politieke marionetten, die geen enkel middel onverlet laten om aan te tonen dat zij boven de wet staan en door middel van machtsmisbruik alles in het werk stellen om de koers van het aandeel Nationale Bank op absurd lage niveau’s te houden?