Is het failliete Westen een oorlog aan het creëren om de catastrofale gevolgen van de financiële crisis te verhullen? Eerst een revolutie uitlokken om een democratisch verkozen president te verdrijven terwijl er amper een jaar later verkiezingen op het programma stonden goed wetende dat Rusland opnieuw de Krim zou aanhechten en Oekraïne volledig gedestabiliseerd zou worden. Zelfs een gek doet zoiets niet zonder reden.
Gans de geschiedenis is bezaaid met opzettelijk uitgelokte conflicten om je eigen problemen weg te toveren. Op 28 juli is het precies honderd jaar geleden dat Oostenrijk-Hongarije de oorlog verklaarde aan Servië gevolgd door de Duitse inval in België op 3 augustus 1914. Hebben de verantwoordelijken voor de financiële crisis zo'n scenario uitgewerkt? Het neerhalen van een passagiersvliegtuig is in ieder geval het perfecte excuus om de spanning verder op te drijven.
Dankzij monetaire doping en morfine worden we nog steeds niet veel gewaar van de grootste financiële crisis uit de geschiedenis doch vroeg of laat blokkeert het financiële systeem omwille van een overdosis of onverwachte bijwerkingen.
Een belangrijk militair conflict zou de architecten van de financiële crisis goed uitkomen. Mocht er nu een oorlog uitbreken, zouden ze het volgende kunnen zeggen:
"Zeer gewaardeerde slachtoffers van de financiële crisis, gedurende de voorbije zes jaar hebben Uw grote leiders keihard gewerkt om het financieel systeem en de economie terug op het juiste spoor te krijgen. Bijna hadden we ons doel bereikt doch spijtig genoeg strooide de oorlog tussen Oekraïne en Rusland roet in het eten. Uw grote leiders zijn nu genoodzaakt om onze bondgenoten in Oekraïne te steunen. Om orde op zaken te stellen worden de banken gesloten en zijn transfers of opnames van meer dan 200 euro per dag verboden. Uw grote leiders houden U op de hoogte. Vraag niet wat Uw land voor U kan doen maar wat U voor Uw land kunt betekenen. Leve de democratie, leve de vrijdheid, leve de too big to fail banken!"
vrijdag 18 juli 2014
zaterdag 12 juli 2014
30% meer tegen 2016
Enkele dagen geleden kregen we het heugelijke bericht dat we tegen 2016 ongeveer 30% meer zullen moeten betalen voor onze elektriciteit om de extra kosten voor de groene stroom te dekken. Laat ons hopen dat de energieprijzen niet stijgen of het zal nog een flink stuk erger worden!
We zullen zodoende 30% meer mogen betalen voor gegarandeerde black outs!
De onkunde van Verhofstadt & co blijft zoals verwacht niet zonder gevolgen. Electrabel in 2005 voor een appel en een ei laten overnemen door een Frans staatsbedrijf was blijkbaar niet zo'n goed idee! Voor zij Suez aan zet liet komen, maakte de regering Verhofstadt eerst onze kerncentrales waardeloos met het onuitvoerbare sluitingsplan voor de nucleaire centrales die destijds ongeveer 60% van onze elektriciteit leverden. Hierdoor kon Suez in het prospectus het volgende schrijven: "Bij onze berekening hielden we geen rekening met de gevolgen van een eventuele verlenging van de levensduur van de Belgische kerncentrales maar wel met de kosten voor de vervanging ervan."
Suez hield bij de overname van Electrabel zodoende geen rekening met de waarde van de Belgische kerncentrales (nieuwbouwwaarde destijds 16 miljard euro) maar wel met de kosten voor de vervanging ervan. Geen rekening houden met de enorme voordelen van een onvermijdelijke verlenging van de levensduur van de kerncentrales maar wel met de reusachtige kosten voor de vervanging van die installaties, twee keer een schot in de roos voor Suez. Ondanks het feit dat ik de CBFA destijds verschillende keren schriftelijk op de hoogte bracht van deze absurde passage in het prospectus en de enorme gevolgen ervan op de waardering van Electrabel kreeg Suez toch groen licht. Als zo'n crapuleuze deal zonder enig weerwerk passeert, weet je dat je genaaid wordt. Ik was uiteindelijk de enige die tegen die waanzin geprocedeerd heeft. Ik heb die zaak trouwens in Cassatie gewonnen zodat ik ze opnieuw kan opstarten. Daar heb ik spijtig genoeg de "energie" niet meer voor. Mijn worst case scenario uit september 2005 wordt intussen ruimschoots overtroffen!
De Belgische politici waren destijds echter bijzonder verheugd met de verkoop aan Suez omdat de Belgische steden en gemeenten, van oudsher belangrijke aandeelhouders van Electrabel, zo makkelijk cash binnen kregen waarmee ze stemmen konden kopen tegen de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Dat ze daarmee de controle verloren over onze monopolie-elektriciteitsproducent en hun jaarlijks dividend zouden moeten missen, woog niet op tegen de voordelen op korte termijn. Het Electrabel geld werd langs ramen en deuren buiten gezwierd en de slimsten gebruikten een deel van de opbrengst om extra te investeren in de Gemeentelijke Holding (DEXIA). De gevolgen van die dwaze praktijken zijn vandaag aan de oppervlakte aan het komen.
We zullen zodoende 30% meer mogen betalen voor gegarandeerde black outs!
De onkunde van Verhofstadt & co blijft zoals verwacht niet zonder gevolgen. Electrabel in 2005 voor een appel en een ei laten overnemen door een Frans staatsbedrijf was blijkbaar niet zo'n goed idee! Voor zij Suez aan zet liet komen, maakte de regering Verhofstadt eerst onze kerncentrales waardeloos met het onuitvoerbare sluitingsplan voor de nucleaire centrales die destijds ongeveer 60% van onze elektriciteit leverden. Hierdoor kon Suez in het prospectus het volgende schrijven: "Bij onze berekening hielden we geen rekening met de gevolgen van een eventuele verlenging van de levensduur van de Belgische kerncentrales maar wel met de kosten voor de vervanging ervan."
Suez hield bij de overname van Electrabel zodoende geen rekening met de waarde van de Belgische kerncentrales (nieuwbouwwaarde destijds 16 miljard euro) maar wel met de kosten voor de vervanging ervan. Geen rekening houden met de enorme voordelen van een onvermijdelijke verlenging van de levensduur van de kerncentrales maar wel met de reusachtige kosten voor de vervanging van die installaties, twee keer een schot in de roos voor Suez. Ondanks het feit dat ik de CBFA destijds verschillende keren schriftelijk op de hoogte bracht van deze absurde passage in het prospectus en de enorme gevolgen ervan op de waardering van Electrabel kreeg Suez toch groen licht. Als zo'n crapuleuze deal zonder enig weerwerk passeert, weet je dat je genaaid wordt. Ik was uiteindelijk de enige die tegen die waanzin geprocedeerd heeft. Ik heb die zaak trouwens in Cassatie gewonnen zodat ik ze opnieuw kan opstarten. Daar heb ik spijtig genoeg de "energie" niet meer voor. Mijn worst case scenario uit september 2005 wordt intussen ruimschoots overtroffen!
De Belgische politici waren destijds echter bijzonder verheugd met de verkoop aan Suez omdat de Belgische steden en gemeenten, van oudsher belangrijke aandeelhouders van Electrabel, zo makkelijk cash binnen kregen waarmee ze stemmen konden kopen tegen de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Dat ze daarmee de controle verloren over onze monopolie-elektriciteitsproducent en hun jaarlijks dividend zouden moeten missen, woog niet op tegen de voordelen op korte termijn. Het Electrabel geld werd langs ramen en deuren buiten gezwierd en de slimsten gebruikten een deel van de opbrengst om extra te investeren in de Gemeentelijke Holding (DEXIA). De gevolgen van die dwaze praktijken zijn vandaag aan de oppervlakte aan het komen.
Onafhankelijke rechters!
Meester Koen Geens werkte als advocaat van het ACW de ARCO garantieregeling uit en werd later tot minister van financiën benoemd om zijn illegale constructie uit te kunnen voeren.
Nadat Europees president Van Rompuy er voor zorgde dat het oordeel van de Europese Commissie pas na de verkiezingen en na de algemene vergadering van ARCO aan de burger bekendgemaakt werd, bleek dat verschillende Belgische politici zich geroepen voelden om de beslissing van de Europese Commissie naar de prullenmand te verwijzen. Minister van Financiën Koen Geens kroop publiekelijk terug in de huid van ACW advocaat en verkondigde aan ieder die het wilde horen dat hij een aap uit zijn mouw gaat toveren om de beslissing van de onafhankelijke Europese Commissie in het ARCO dossier te omzeilen.
In een rechtstaat is de onafhankelijkheid van de rechtbanken een condicio sine qua non voor het overleven van de democratie en in het ARCO dossier is er geen enkel argument te vinden om de onafhankelijkheid van de Europese Commissie in vraag te stellen. Toch vinden Belgische politici het nodig om in het openbaar te verkondigen dat zij een regeling zullen uitwerken om het oordeel van de Europese Commissie te omzeilen.
Diezelfde politici hebben steeds verkondigd dat de privé aandeelhouders van de Nationale Bank zich moesten neerleggen bij de vonnissen en arresten van de 100% politiek benoemde en in het Nationale Bank dossier 100% corrupte Belgische rechters. Een heel leger politiek afhankelijke rechters heeft er voor gezorgd dat het Nationale Bank dossier netjes binnen de grenzen van het Belgische koninkrijk gehouden werd. Op bevel van hogerhand zorgden deze corrupte rechters voor de meest dwaze uitvluchten om zeer pertinente vragen over het dossier niet voor te leggen aan hogere Europese instanties.
Dan luidt mijn vraag als volgt: Als een minister van Financiën zich niet neerlegt bij een uitspraak van een onafhankelijke hogere instantie; waarom zouden de privé aandeelhouders van de NBB zich dan moeten neerleggen bij dubieuze uitspraken van politiek benoemde corrupte rechters?
Nadat Europees president Van Rompuy er voor zorgde dat het oordeel van de Europese Commissie pas na de verkiezingen en na de algemene vergadering van ARCO aan de burger bekendgemaakt werd, bleek dat verschillende Belgische politici zich geroepen voelden om de beslissing van de Europese Commissie naar de prullenmand te verwijzen. Minister van Financiën Koen Geens kroop publiekelijk terug in de huid van ACW advocaat en verkondigde aan ieder die het wilde horen dat hij een aap uit zijn mouw gaat toveren om de beslissing van de onafhankelijke Europese Commissie in het ARCO dossier te omzeilen.
In een rechtstaat is de onafhankelijkheid van de rechtbanken een condicio sine qua non voor het overleven van de democratie en in het ARCO dossier is er geen enkel argument te vinden om de onafhankelijkheid van de Europese Commissie in vraag te stellen. Toch vinden Belgische politici het nodig om in het openbaar te verkondigen dat zij een regeling zullen uitwerken om het oordeel van de Europese Commissie te omzeilen.
Diezelfde politici hebben steeds verkondigd dat de privé aandeelhouders van de Nationale Bank zich moesten neerleggen bij de vonnissen en arresten van de 100% politiek benoemde en in het Nationale Bank dossier 100% corrupte Belgische rechters. Een heel leger politiek afhankelijke rechters heeft er voor gezorgd dat het Nationale Bank dossier netjes binnen de grenzen van het Belgische koninkrijk gehouden werd. Op bevel van hogerhand zorgden deze corrupte rechters voor de meest dwaze uitvluchten om zeer pertinente vragen over het dossier niet voor te leggen aan hogere Europese instanties.
Dan luidt mijn vraag als volgt: Als een minister van Financiën zich niet neerlegt bij een uitspraak van een onafhankelijke hogere instantie; waarom zouden de privé aandeelhouders van de NBB zich dan moeten neerleggen bij dubieuze uitspraken van politiek benoemde corrupte rechters?
vrijdag 4 juli 2014
Definitie!
Wat was/is het doel van ARCO en CERA?
Het nobele doel van die constructies veranderde in de loop van de jaren negentig in het bezorgen van meer macht aan een kleine groep bevoorrechte potentaten dankzij de spaarcenten van honderdduizenden kleine vennoten die zich blindelings lieten/laten misbruiken door de mensen die hun geld vergokt hebben om er zelf beter van te worden.
Het nobele doel van die constructies veranderde in de loop van de jaren negentig in het bezorgen van meer macht aan een kleine groep bevoorrechte potentaten dankzij de spaarcenten van honderdduizenden kleine vennoten die zich blindelings lieten/laten misbruiken door de mensen die hun geld vergokt hebben om er zelf beter van te worden.
Algemene vergadering bijwonen of zwijgen!
Er zijn nog een kleine 700.000 ARCO vennoten en daarvan deden er een tachtigtal de moeite om vorige week naar de algemene vergadering te komen. Ik stel voor dat het ACW die 80 mensen vergoedt en dat we de rest, die zelfs niet de moeite deden om naar de vereffenaars te komen luisteren, belonen voor hun passief gedrag. De enige hoop voor de ARCO aandeelhouders is een compensatie van het ACW. Tegen iedere vorm van staatssteun zal geprocedeerd worden tot in de eeuwigheid.
Volgend jaar dus naar de algemene vergadering van ARCO komen of voor eeuwig zwijgen!
Op de algemene vergadering van de Nationale Bank dd. dinsdag 26 mei 2015 kunnen de ARCO aandeelhouders alvast komen oefenen.
Volgend jaar dus naar de algemene vergadering van ARCO komen of voor eeuwig zwijgen!
Op de algemene vergadering van de Nationale Bank dd. dinsdag 26 mei 2015 kunnen de ARCO aandeelhouders alvast komen oefenen.
Abonneren op:
Posts (Atom)