Machtsmisbruik,
willekeur en oplichting zijn onmiskenbaar de meest typerende woorden voor het
tragische spel rond de Nationale Bank. Soms is het bedrog echter zo
zichtbaar en openlijk dat de ganse vertoning een beetje zielig wordt.
Reeds jaren voer ik gericht actie tegen de
jaarlijkse schenking van 24,4 miljoen euro van de Nationale Bank aan de Staat.
Dit jaar ontvangen de privé aandeelhouders (50% van de aandelen) netto
een dividend van ongeveer 19,9 miljoen euro terwijl er ongeveer 300 miljoen
naar euro naar de Staat gaat (50% van de aandelen). In die 300 miljoen
euro zit de hoger vermelde schenking van 24,4 miljoen waarvan alle directeurs
al sedert 2012 met het schaamrood op de wangen moeten toegeven dat de Bank die
24,4 miljoen helemaal niet verschuldigd is aan de Staat. Waar komt die 24,4
miljoen euro vandaan?
Het gaat hier over een erfenis van de Tweede
Wereldoorlog. Na de Tweede Wereldoorlog werden de rekeningen opgemaakt en
nadat men zoveel mogelijk de Belgische Staat had bevoordeeld, bleef de Staat
toch nog 35 miljard frank, in die tijd nog veel geld, schuldig aan de Nationale
Bank. Die schuld werd het levende bewijs van de onbetrouwbaarheid van de
Belgische politici want, naast het feit dat ze nooit terugbetaald werd, toverde
men die schuld om tot een eeuwigdurende bron van inkomsten voor de schuldenaar
die in gebreke bleef. Hoe zit de vork aan de steel?
Om de Belgische Staat andermaal te bevoordelen
moest de Staat slechts 0,1% rente betalen op die schuld van 35 miljard hetgeen
uiteraard meebracht dat onze politici niet veel zin hadden om zo'n goedkoop
krediet terug te betalen. Je kunt de situatie een beetje vergelijken met
één van de gevolgen van de politiek van de ECB vandaag: Waarom zouden politici
met begrotingsproblemen zware inspanningen leveren als ze dankzij de ECB quasi gratis
geld krijgen?
Van die 35 miljard frank werd uiteindelijk
slechts één miljard terugbetaald en het saldo van 34 miljard bleef doodleuk als
schuldvordering in de boeken van de NBB staan zodat die schuld langzaam maar
zeker kon wegrotten door de inflatie. Maar toen kwam het Verdrag van
Maastricht roet in het eten strooien want volgens dat Verdrag mochten landen,
die wilden toetreden tot de euro, geen schulden hebben bij hun centrale banken.
Aangezien België nog voor 34 miljard frank in het rood stond bij de NBB
werd die schuld dus een no pasaran situatie voor ons land naar de euro.
Hoeveel was die 34 miljard uit 1948 in koopkrachttermen trouwens nog
waard in 1991? Maakten de Belgische politici een eind aan het schandaal en werd die schuld
eindelijk vereffend? Neen, er werd een meesterlijk
oplichtersplan uitgewerkt.
Op 2 januari
1991 sloten de Belgische Staat en de Nationale Bank een geheim akkoord waarbij
die uitstaande schuld werd omgezet in Belgische staatsleningen en waarbij
overeengekomen werd dat de Bank jaarlijks 2,9% rente zou betalen aan de Staat.
Een schuldeiser die rente moet betalen aan een schuldenaar die in gebreke
blijft...... Het zal wel een typisch Belgisch sjoemelverhaal zijn zeker.
Waar komt die 2,9% vandaan?
Tot de jongste onteigening zonder compensatie
van 2009 gold de schandelijke 3% regel die bepaalde dat alle winsten van de
Bank, die uitstegen boven de 3% rendement op het vermogen, rechtstreeks
toekwamen aan de Staat. Deze regel was nog enigszins verdedigbaar op het
moment dat inflatie nog niet bestond doch na de Eerste Wereldoorlog ging die
vlieger helemaal niet meer op. Immers, op het moment dat de inflatie
hoger lag dan drie procent kreeg je per definitie een de facto onteigening van
de aandeelhouders. Toen Luc Coene en co in 2009 in de gaten kregen dat de
rente misschien richting nul ging gaan, werd de oneerlijke 3% regel overboord
gegooid en vervangen door een nieuwe regeling waarbij men zelfs bij een extreem
lage rente geld naar de Staat kon blijven sluizen.
Terwijl die jaarlijkse schenking van 24,4
miljoen euro in feite nooit had mogen bestaan werd ze na de coup van 2009
gepromoveerd tot schandaal buiten categorie. Na het afschaffen van die
drie procent regel was er uiteraard geen enkele reden meer om die 2,9% (3% -
0,1% = 2,9%) op die nooit terugbetaalde schuld te blijven betalen en dit werd
de jongste jaren op de algemene vergaderingen van de Bank ieder jaar door de
directie bevestigd.
De kracht van verandering ging aan dit
schandaal een einde stellen en de N-VA was na de verkiezingen van 2014 zelfs zo
dapper om het afschaffen van die betaling in het regeerakkoord te laten
opnemen. Doch toen de lucratieve postjes eenmaal binnen waren was er bij
de N-VA blijkbaar geen ruimte meer voor een beetje fatsoen zodat ook in 2016 opnieuw
onterecht 24,4 miljoen euro aan de Staat geschonken werd.
Zoals hoger aangegeven ligt die 24,4 miljoen
euro 22,6% boven het totale netto-dividend dat dit jaar aan de privé
aandeelhouders uitgekeerd wordt waardoor de situatie uiteraard helemaal absurd
wordt. Dergelijke walgelijke praktijken worden goedgekeurd door alle
traditionele partijen inclusief veranderingspartij N-VA,
zelfstandigenorganisatie Unizo en het Verbond der Belgische Ondernemingen die
allemaal zetelen in de Regentenraad. De traditionele Belgische politieke
partijen liggen aan de basis van het plunderen van de reserves van de NBB en
zodoende hebben zij er alle belang bij dat alles bij het oude blijft om te
voorkomen dat de onwaarschijnlijke reeks oplichterspraktijken blootgelegd wordt.
De N-VA had echter volkomen propere handen in dit schandaaldossier doch
blijkbaar moesten fatsoen en eer wijken voor machtshonger. Weigeren om
dergelijke wanpraktijken stop te zetten is zonder enige twijfel niet erg
verstandig omdat men hier zondigt tegen één van de basisregels in een
samenleving die zegt dat het geen schande is om fouten te maken doch dat het
weigeren om fouten recht te zetten misdadig is. Hier betreft het een zaak
die zo duidelijk en eenvoudig is dat ze door iedereen kan begrepen worden.
Dit wordt zonder twijfel één van de spreekwoordelijke nagels die op
termijn onvermijdelijk hun plaats in de doodskist zullen opeisen. Vorige maand las ik een boek waarin een
wenende Winston Churchill, na zijn pijnlijke verkiezingsnederlaag in 1945,
mijmerend tegen zijn secretaresse zei: “Ik heb er geen spijt van, mijn naam zal
in de geschiedenis vermeld worden”. De
privé aandeelhouders van de Nationale Bank zullen er zorg voor dragen dat de
namen van alle onafhankelijke directeurs en regenten van de Bank gepast zullen
vermeld worden in de geschiedenisboeken als de mensen die uit eigenbelang en
machtshonger de reserves van de Bank geplunderd hebben om oneerlijke, onbekwame
politici een beetje meer speelruimte te bezorgen.
Op pagina 77
van het jaarverslag wordt de parabel van de schande als volgt voorgesteld:
“24,4 miljoen euro: Jaarlijks aan de Staat gestort bedrag
ter compensatie van de meeruitgaven die voor de Staat voortvloeien uit de
conversie van de geconsolideerde schuld tegenover de Bank in verhandelbare
effecten. De meerkosten voor de Staat
van die in 1991 uitgevoerde conversie zijn gelijk aan het verschil tussen de 3%
die hij aan de Bank liet, overeenkomstig de toenmalige verdelingsregel en de
forfaitaire toelage van 0,1% die de Staat tot dan toe verschuldigd was op zijn
geconsolideerde schuld tegenover de Bank.
Op het bedrag van die schuld, namelijk 34 miljard frank, beloopt dat
verschil 986 miljoen frank, dat is 24,4 miljoen euro”.
A. Aangezien de
directie van de Bank sedert 2012 ieder jaar unaniem verklaart dat de Bank die
24,4 miljoen euro sedert 2009 niet meer verschuldigd is aan de Staat neem ik
aan dat deze discussie gesloten is. Of
zijn er directieleden of regenten die sinds vorig jaar van mening veranderd
zijn?
B. In de verklarende
tekst op pagina 77 wordt duidelijk gesproken over “de toenmalige
verdelingsregeling”. Dit betekent
onherroepelijk dat die verdelingsregeling vandaag niet meer van toepassing
is. Reikt de onafhankelijkheid van de
directie van de Nationale Bank zo ver dat zelfs betalingen, die niet meer
verschuldigd zijn, niet stopgezet kunnen worden?
C. In de
verklarende tekst wordt verwezen naar het verschil tussen de 3%, die de Staat
na de conversie moest betalen op de nooit vereffende schuld, en de symbolische 0,1%
die de Bank jaarlijks mocht binnenrijven.
De meerkost voor de Staat bedroeg in 1991 dus 2,9% of 24,4 miljoen euro. Hoeveel bedroeg die virtuele meerkost voor de
Staat in 2016?
D. Wat was het
gemiddelde rendement dat de Bank ontving op de Belgische staatsleningen in
portefeuille?
E. Wanneer gaat
de Bank deze onzinnige stortingen stopzetten?
F. Heeft de
directie al stappen ondernomen om de sedert 2010 jaarlijks onterecht
uitgekeerde 24,4 miljoen euro terug te vorderen?
G. Sedert 2010
gaat het in het verhaal van die 24,4 miljoen ondertussen over een totaal van
170,8 miljoen euro die onterecht aan de Staat overgemaakt werd. Hoe gaat de Regentenraad dit rechttrekken?
H. Hoeveel
nalatigheidsintresten gaan hierop aangerekend worden?
I.
Indien de Regentenraad zelf niet over het nodige gezond
verstand beschikt lijkt het mij het makkelijkst dat de Regentenraad die 170,8
miljoen plus nalatigheidsintresten afhoudt van de winst die doorgesluisd wordt
naar de Schatkist. Kan de Regentenraad
hierover tijdens de algemene vergadering duidelijkheid verschaffen en het
antwoord opnemen in de notulen?
J. Op pagina 81
van het jaarverslag staat duidelijk vermeld hoe de Regentenraad in alle
onafhankelijkheid de winst verdeelt. Het
mag dan ook geen enkel probleem zijn om deze schandelijke situatie volgend jaar
recht te trekken. Kan de Regentenraad
tijdens de algemene vergadering van maandag 15 mei 2017 hierover een duidelijk
standpunt formuleren of is de onafhankelijkheid van die Regentenraad toch niet
zo totaal als voorgesteld?
K. Rekening
houdend met het feit dat het totale netto-dividend voor de privé aandeelhouders
dit jaar minder dan 20 miljoen euro bedraagt en dat de Staat, naast alle andere
oneerlijke machinaties, zo maar een cadeautje krijgt van 24,4 miljoen euro, 22%
meer dan het totale netto-dividend van de privé aandeelhouders….. Is er binnen de Regentenraad dan geen enkele
onafhankelijke sterveling die aanvoelt dat er hier niets klopt? Wat is het standpunt hieromtrent van regent
Karel Van Eetvelt (Unizo) en van regent Pieter Timmermans (VBO)? Kunnen deze regenten hierover toelichting verschaffen
op de algemene vergadering van de Bank?
