Hebzucht, arrogantie en overmoed!

In totaal zouden onze politici illegaal meer dan tien miljard euro uit de reserves van de Nationale Bank overhevelen naar de Schatkist. Voor de Staat kwam dit neer op een uitkering van meer dan vijftigduizend euro per aandeel!!!!

Volgens de berekeningen van meester Modrikamen hadden de privé aandeelhouders in feite recht op ongeveer tienduizend euro per aandeel.

De hoogste koers van de NBB in 1997 was 1.611 euro per aandeel.
Op dat moment was men reedes volop bezig met het voorbereiden van de plundering van de NBB reserves.
De privé aandeelhouders waren zich op dat moment totaal van geen kwaad bewust, ze hadden totaal geen benul van de intrinsieke waarde van die aandelen en ze beseften zeker niet dat het goud wel degelijk van de NBB was.
Indien men op dat moment de aandeelhouders zou onteigend hebben tegen drieduizend euro per aandeel zouden die een gat in de lucht gesprongen hebben want dat zou ongeveer het dubbele geweest zijn van de hoogste koers ooit tot op dat moment.

Door de aandeelhouders drieduizend euro te bieden voor hun aandelen zou men reeds, rekening houdend met die meerwaarde op het goud, zevenduizend euro te weinig betaald hebben enkel en alleen voor die uitkering van dat goud!!!!!

De Staat zou een beetje later dan 47.000 euro per aandeel ontvangen hebben ipv 50.000 euro;
doch men zou alle andere activa van de NBB ter waarde van +/-10.000 euro per aandeel er gratis en voor niks bovenop gehad hebben.

Hebzucht, arrogantie en overmoed beslisten er anders over.
In plaats van op een onverdacht moment een aalmoes van drieduizend euro uit te keren om die aandeelhouders te onteigenen moest en zou alles naar de Staat gaan. De privé aandeelhouders waren immers toch te dom en te laf om ooit iets te ondernemen.

Dat bleek een serieuze misrekening te zijn.

De onafhankelijkheid van de Bank!

Op pagina 10 van het jaarverslag uit 1938 vinden we volgende passage: "Om de onafhankelijkheid van de Bank te vrijwaren werden de redenen van onverenigbaarheden van de leden van den Algemeenen Raad heel wat verscherpt".

Het aantal directeurs werd in 1937, dit is nog voor de invoering van de euro, van drie naar vier gebracht.

Dat waren duidelijk nog andere tijden.

Kapitaalverhoging 1872

De wet van 20 mei 1872 verhoogt het kapitaal van de NBB van 25 naar 50 miljoen frank.

De kapitaalverhoging vond plaats tegen 2.550 frank per aandeel (jaarverslag 1873 pagina 2).

Ondanks het feit dat er dus vrijwel geen inflatie bestond was de waarde van een aandeel dus gestegen van 1.000 naar 2.550 frank. In die jaren was 2.550 frank voor een aandeel nog een klein fortuin waarvoor een gewone werkman verschillende jaren moest werken.

Naast de nominale waarde van duizend frank per aandeel moeten de aandeelhouders dus 1.550 frank opleggen voor een nieuw aandeel. Om de aandeelhouders de kans te geven om deze zware financiële inspanning te leveren wordt de kapitaalverhoging in verschillende fases afgerond en de laatste storting van honderd frank per aandeel moest tegen 1 september 1875 gebeurd zijn, 39 maanden na de aankondiging van de kapitaalverhoging.

Op 31 december 1874 waren de 50.000 bestaande aandelen als volgt verspreid:
aandelen op naam: 39.217
aandelen aan toonder 10.783

De 39.217 aandelen op naam waren verdeeld over 1.984 eigenaars waaronder 932 rijkaards die minstens 10 aandelen bezaten.

Jaarverslag 1874 pagina 2.

1868

In 1868 verkoopt de NBB het gebouw in de Koningsstraat te Brussel dat kort na de oprichting van de Bank gekocht werd. Het onroerend goed wordt in 1868 in verschillende loten verkocht en brengt in totaal 261.150 frank op of ongeveer hetzelfde als hetgeen men er in 1850 voor betaald had (pagina 24 jaarverslag 1868).

Inflatie bestond in die tijd nog niet en zou pas na de Eerste Wereldoorlog een rol van betekenis gaan spelen.

Vandaag krijgen de aandeelhouders nog steeds een eerste dividend van 6% op het door hen ingebrachte kapitaal uit 1850 en die 6% bedraagt nog steeds 60 frank alsof er sedert 1850 geen inflatie bestaan heeft.

Het goud van de NBB (2)

Tot en met 1972 spreekt het jaarverslag van de NBB uitdrukkelijk over de "Goudvoorraad en de netto deviezenpositie van de Nationale Bank van België (jaarverslag 1971 pagina 183).

Heel interessant in die tabel is de toelichting die gegeven wordt bij de tweede kolom van die tabel die handelt over de tegoeden bij het IMF. In die toelichting staat het volgende: "Rechten, inclusief de bijzondere trekkingsrechten, die de Belgische Staat bezit als lid van het IMF en die de Bank, krachtens de wet van 19 juni 1959, vervolgens krachtens die van 9 juni 1969, in haar boekhouding mag opnemen als eigen tegoeden op voorwaarde dat zij de verplichtingen van de Belgische Staat ter zake op zich neemt".

Men legt dus heel duidelijk uit welke activa toebehoren aan de Staat.
Het feit dat men hierover met geen woord rept bij de goudvoorraad spreekt voor zich.

In het jaarverslag van de NBB over het jaar 1973 vinden we op pagina 196 het overzicht van de goud- en deviezenreserves van de Nationale Bank van België.

De tabel is heel duidelijk en maakt ook een onderscheid tussen de zaken die toebehoren aan de NBB en aan de Staat doch er sluipt een subtiel verschil in de benaming van de grafiek.

Voordien stond er steeds ongeveer het volgend:
Goud- en deviezenvoorraad van de Nationale Bank van België.

Zoiets is klaar en duidelijk doch vanaf 1973 wordt het een beetje dubieuzer:
Nationale Bank van België: goud- en deviezenreserves......

Die dubbele punt is een heel subtiel verschilletje doch met enorme gevolgen als men later moet gaan uitleggen wie nu juist de eigenaar is.