Vraag aan Nationale Bank directeur Dechaene (N-VA)

Vraag Tom Dechaene Brugge 5 maart 2015

Het is een waar genoegen om vandaag de heer Dechaene te mogen ontmoeten omdat hij bij de NBB de eerste vertegenwoordiger is van een niet traditionele politieke partij.  Directeur Dechaene is bij de NBB afgevaardigd door de N-VA, een partij die de kracht van verandering propageert.  Gelet op de wantoestanden, die gedurende de jongste decennia bij de NBB heersten, is een radicale verandering daarom een absolute vereiste.  De verwachtingen van de Belgen in het algemeen en de privé aandeelhouders van de Nationale Bank in het bijzonder zijn dan ook hooggespannen.  Directeur Dechaene: Wij rekenen op U!

Vervolgens kom ik tot mijn korte vraag:

In Oostenrijk liet de overheid zondag het Oostenrijkse Dexia vallen.  Bij Hypo Alpe Adria Bank werd vorige week onverwacht een nieuwe put van 7,6 miljard euro blootgelegd waarna de regering in Wenen besloot om de stekker eruit te trekken.  Nieuw is dat zelfs obligaties met staatswaarborg niet volledig zouden terugbetaald worden.  Hetgeen mij bijzonder verontrust, is het feit dat er over dit belangrijke faillissement met geen woord gerept wordt in België.

·        Heeft U een verklaring waarom dit belangrijke nieuws over een vooraanstaand euroland volledig uit de media gehouden wordt in België?

·        Hoe zit het met onze Dexia-reus alwaar de problemen vele malen groter zijn dan bij Hypo Alpe Adria?

Het antwoord van directeur Dechaene kwam er op neer dat de catastrofe bij Hypo Alpe Adria wellicht niet belangrijk genoeg was om in België gebracht te worden door de media.

Over Dexia kon directeur Dechaene om begrijpelijke redenen niet uitweiden, het betreft een probleem dat over zeer lange termijn zal moeten uitdoven.

Vrijdagavond, na het sluiten van de beurzen, kwam vervolgens het bericht dat Dexia een provisie van een kleine 400 miljoen euro zal aanleggen voor mogelijke verliezen als gevolg van de problemen bij de Oostenrijkse bank.  Was dit de reden waarom in België niet eerder over de spectaculaire ontwikkelingen bij Hypo Alpe Adria Bank gecommuniceerd werd?

Vraag aan Marcia Dewachter Mechelen 4 maart 2015

Sedert de Belgische staatsschuld enkele jaren geleden opnieuw fors de hoogte inging, luidt het in de propaganda van de Nationale Bank en onze politici steevast dat we ons niet ongerust moeten maken omdat we er vroeger reeds in slaagden om de staatsschuld in termen van het BBP terug te brengen van 135 procent in 1993 naar 85 procent in 2007.  We did it before so we can do it again, zo luidt de boodschap.

Wat er tijdens het verkondigen van die holle propaganda telkens weer wordt vergeten, is dat we die heksentoer enkel en alleen konden volbrengen door het liquideren van waardevolle reserves.

Het probleem bij het liquideren van je reserves is dat je dit uiteraard slechts één keer kunt doen.  Eens je je reserves verkwanseld hebt, zit je zonder en kun je er nooit nog beroep op doen.  Enkele van die desastreuse liquidaties waren de volgende:

·     Het braderen van meer dan één miljoen kilogram goud of 80% van de goudvoorraad van de Nationale Bank tegen de laagste prijzen van de voorbije decennia waarbij daarenboven ook nog eens de privé aandeelhouders van de Bank onteigend werden zonder enige compensatie;

·     Het privatiseren van waardevolle en goed functionerende instellingen als Belgacom, het Gemeentekrediet en de ASLK.  Een briljante zet als je rekening houdt met het feit dat de twee laatst genoemde instellingen opgingen in respectievelijk Dexia en Fortis;

·        Het nationaliseren van de pensioenfondsen van onder andere de Nationale Bank en Belgacom;

·    Het verkopen van overheidsgebouwen tegen de laagst mogelijke prijzen om ze nadien terug te huren tegen tarieven die ver boven de marktnormen lagen;

·        Enzovoort.

De opbrengsten van deze dwaze operaties werden vervolgens in de bodemloze Schatkist gestort om kunstmatig de staatsschuld te drukken om zo kunstmatig in de euro te geraken.

Zodoende verzeilden we in een situatie waarbij de staatsschuld vandaag blijft toenemen met 330 euro per seconde ondanks het feit dat de rente op bijna nul staat.

Is het, gelet op het kunstmatig omlaag brengen van de staatsschuld in het verleden door het liquideren van onze reserves, niet ongepast om die misdaden tegen het Belgische volk vandaag te misbruiken om de mensen hoop te geven dat we er ook deze keer wel uit zullen komen?

Herman De Croo: een insider concludeert!

"Wij leven in het paradijs, maar onder ons ligt een berg rottigheid die ooit naar boven komt.  Onze maatschappij is dan ook compleet fout bezig, ook wij politici: elke partij koopt zijn kiezers door betere pensioenen, meer veiligheid, lagere belastingen te beloven.  Als die beloftes kosten geld en de economie kan dat niet meer betalen.

Heel Europa is in dat opzicht fout bezig.  Wij vormen acht procent van de wereldbevolking en die acht procent bezit vijfentwintig procent van alle rijkdom.  Maar tegelijkertijd is Europa ook goed voor vijftig procent van alle sociale uitgaven in de wereld.  Dat kunnen die acht procent mensen, zelfs met een kwart van de rijkdom, niet volhouden.  Het is complete onzin om te denken dat alles wel in orde komt.

De realiteit is dat wij geen wereld in stand kunnen houden waarin 1,3 miljard mensen dagelijks minder verdienen dan wat wij voor één pint betalen.  Wij kunnen geen kunstknieën blijven schenken aan een vrouwtje van 96 terwijl er dorpen bestaan waar ze nog geen tube aspirine hebben.  De golf van miserie komt hier vroeg of laat terecht.  Ik vind het fundamenteel asociaal om de mensen te blijven voorliegen dat het wel goed komt.  Alle politieke partijen maken zich hier schuldig aan, ook de Open VLD soms.  Wij staan op de markt met onze kramen om de kiezer naar onze kraam te lokken met beloftes die we niet meer kunnen betalen."

Tot zover de nuchtere analyse van Herman De Croo in Dag Allemaal van 29 juli 2014.

Herman De Croo werd volksvertegenwoordiger in 1968 op het moment dat België nog één van de tien rijkste landen in de wereld was.  Zodoende was hij tegelijkertijd waarnemer en acteur tijdens de periode dat België door zijn politici richting faillissement geduwd werd.  In hogervermeld interview vergeet minister De Croo te vertellen hoe de politici al onze reserves verbrasten om die onbetaalbare beloftes tijdelijk te financieren.  Eén van de grootste slachtoffers was onze Nationale Bank die van een groot deel van haar reserves beroofd werd om de staatsschuld kunstmatig te verlagen.

Mysterie opgelost deel 2.

In februari 2011 laat de N-VA op een onbegrijpelijke manier de herbenoeming van bijna de voltallige directie van de Nationale Bank door een regering in lopende zaken passeren.  Normaal gezien kan zo'n regering nog geen gewone ambtenaar benoemen doch toen werden plotseling zes directeurs benoemd.  Luc Coene, die een jaar eerder nog publiekelijk had opgeroepen om niet op de N-VA te stemmen, wordt tot ieders verbazing gepromoveerd tot gouverneur.

Officieel had de N-VA het te druk met andere zaken zodat ze zich hier door de regering in de doeken had laten doen zonder enige compensatie.

Een beetje later wordt zakenbankier en N-VA vertegenwoordiger Tom Dechaene, als bestuurder die de Vlaamse regering vertegenwoordigt, gedropt bij KBC.

Dezelfde Tom Dechaene werd onlangs gepromoveerd tot directeur bij de Nationale Bank.

Zo wordt mijn onverklaarbare liquidatie bij de N-VA in 2011 plotseling een logisch verhaal.

Benieuwd wat de kracht van verandering gaat teweegbrengen bij de Nationale Bank.

Mysterie opgelost!

Op 31 mei 2014 verscheen er in De Tijd een artikel getiteld
"De oorlogsmachine van Bart De Wever" en daarin vinden we volgende passage:

"Na de overwinning in 2010 zag De Wever in dat het zo niet verder kon.  Hij gaf Piet De Zaeger de opdracht een organisatie die naam waardig uit te bouwen.  De Zaeger: 'Ik ben meteen beginnen aanwerven.'  Het valt op: veel van de mensen die vandaag aan de touwtjes trekken, zijn er toen bijgekomen.  In de eerste plaats geldt dat voor Guy Clémer, het hoofd van de studiedienst en volgens vriend en vijand een klasbak.

"Hij is een van de geheime wapens van onze partij", zegt Hendrik Vuye, professor staatsrecht aan de universiteit van Namen, die ook bleef plakken na de onderhandelingen, waaraan hij als extern expert voor de N-VA deelnam.  "Clémer is een cijferman, niemand kent de finesses van de financieringswet zo goed als hij.  Maar los van dat heeft hij ook een indrukwekkend netwerk.  Hij werkte bij Voka en was een tijdlang hoofdeconoom van Guy Verhofstadt.  Hij is lid van de Hoge Raad van Financiën en heeft goed banden met Luc Coene (Nationale Bank) en het bedrijfsleven."

Bij de mensen die in de leeuwenkuil van de N-VA werken, is ook een anoniem topbankier die al jaren hand-en spandiensten aan de N-VA levert.