Het drama van de illegale verkopen van het goud van de Nationale Bank kost ons vandaag 65 miljard euro!

De Nationale Bank van België was tot in 1988 een echte goudkever. Nadat de Belgische politici besloten om de goudreserves van de NBB te plunderen, smolt de goudvoorraad als sneeuw voor de zon.

1988 goudvoorraad 1303 ton
1989 min 127 ton -> 1176 ton (gemiddelde goudprijs 381 USD per ounce)
1992 min 202 ton -> 973 ton (gemiddelde goudprijs 344 USD per ounce)
1995 min 175 ton -> 799 ton (gemiddelde goudprijs 384 USD per ounce)
1996 min 203 ton -> 596 ton (gemiddelde goudprijs 388 USD per ounce)
1998 min 299 ton -> 297 ton (gemiddelde goudprijs 294 USD per ounce)
1999 min 11 ton (Luxemburg) -> 286 ton min 27 ton (ECB) -> 258 ton
2000-2004 giften Munt -> 257 ton
2005 min 30 ton -> 227 ton

Momenteel heeft de NBB nog 227 ton goud in bezit.
1.076.000 kilogram goud werden verkocht tegen absurd lage prijzen om blunderende politici uit de nood te helpen.

Vandaag noteert het goud rond 70.000 euro per kilogram.

1.076.000 kilogram goud werd verkocht tegen gemiddeld minder dan 10.000 euro/kg.

Dit kost de Nationale Bank vandaag meer dan 65 miljard euro.

Dit maakt van de goudroof bij de Nationale Bank de grootste fraude uit de Belgische geschiedenis.  Dit goud is altijd van de NBB geweest doch politici besloten om dit goud te onteigenen zonder compensatie en gebruikten de opbrengst om de schuld kunstmatig te verlagen en het bedriegelijke Zilverfonds te spijzen.

We zullen dit schandaal en de plunderingen van andere reserves in de loop van de komende maanden tot op het bot blootleggen.

AV NBB laatste dagen om U aan te melden!

Nog exact 14 dagen te gaan tot de Algemene Vergadering van de NBB!

De hoogste tijd voor aandeelhouders, die zich nog niet aangemeld hebben, om het nodige te doen.

De koers van een aandeel Nationale Bank noteert op dit moment zowaar 496 euro.

De werkelijke waarde ligt ver boven de 30.000 euro zodat de onderwaardering zowat 99% bedraagt.

Bij de waardering van 30.000 euro wordt nog geen rekening gehouden met mogelijke schadevergoedingen voor flagrant zware criminele feiten uit het verleden en voor de mensen die het allemaal wat overdreven vinden:

een aandeel Nationale Bank vertegenwoordigt 0,56 kilogram goud of een goede 32.000 euro per aandeel;

de waarde van de participatie in de Bank voor Internationale Betalingen is +/-6.000 euro per aandeel waard;

het vastgoed van de Bank mag op +/-1.200 euro per aandeel geschat worden.

Uiteraard is er nog heel wat meer doch de hogervermelde activa zijn die waar het echt over gaat, dat zijn echte, tastbare, waardevolle zaken die altijd hun waarde zullen behouden.  Iedereen heeft de keuze: Je kunt mij geloven of onze onfeilbare politici en de politiek benoemde corrupte oplichters die België de afgrond in geleid hebben.

Zoals eerder al aangegeven, de aandeelhouders hebben de keuze:

Als je tevreden bent met 600 euro per aandeel moet je niks doen, je zult wellicht het dubbele krijgen;

Als je liever meer dan 30.000 euro per aandeel krijgt voor je NBB aandelen zal je uit de luie zetel moeten komen.

Aantal aandelen maal 600 of maal 30.000, ieder kan voor zichzelf de rekening maken.

Het gros van de aandeelhouders heeft de zaak 21 jaar genegeerd, dat heeft ons gebracht waar we vandaag staan.

Wil je, waar je recht op hebt, zal je inspanningen moeten leveren, zo gaat dat in het leven.

Het gaat echter niet alleen over geld!

Het gaat ook over het Algemeen Belang, goed fatsoen, de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen.

Algemene Vergadering NBB 15 mei 2023

 Aandeelhouders op naam hebben een schriftelijke uitnodiging ontvangen en moeten zich enkel aanmelden zoals aangegeven in de uitnodiging.  Het makkelijkst is via een mail naar: securities@nbb.be .  U ontvangt daarna een bevestigingsmail van Uw inschrijving.

Aandeelhouders met aandelen bij een financiële tussenpersoon moeten die tussenpersoon opdracht geven tot het aanmelden van Uw aanwezigheid bij de Nationale Bank.  Het is uiterst belangrijk dat men U een schriftelijk bewijs bezorgt van Uw aanmelding zodat men bij de receptie van de Algemene Vergadering niet kan zeggen dat men van niks weet.

Ik heb het ooit meegemaakt dat een professioneel fondsmanager met 8.000 aandelen de toegang ontzegd werd.  Die man kwam speciaal uit Londen en kon onverrichter zake terugkeren.  Normaal gezien volgt op zulke gebeurtenis een juridische procedure doch als die fondsmanager bij zijn aankomst in Londen dringend verzocht wordt om zich aan te melden bij de Bank of England waar hij te horen krijgt dat hij best die aandelen zo snel mogelijk verkoopt, hoor je er natuurlijk niks meer van.  De Nationale Bank is de machtigste organisatie in Belgenland en dankzij haar belang van 9% in de Bank voor Internationale Betalingen (BIB of BIS in het Engels) speelt de NBB een hoofdrol bij de BIB en het IMF.  De BIB heeft meer dan 60 aandeelhouders en de Nationale Bank heeft 9% van de aandelen in portefeuille waardoor de NBB bijvoorbeeld recht heeft op twee permanente vertegenwoordigers in de Raad van Bestuur van de BIB.  De participatie in de BIB is vandaag trouwens zo'n 6.000 euro per aandeel NBB waard.

Voeren we om half elf actie aan de hoofdingang van de Nationale Bank aan de Berlaimontlaan????

Zelf ga ik geen enkel risico nemen en daarom zal ik tegen 7 uur in de morgen in Brussel zijn om vervolgens ergens lekker gaan ontbijten.  Als er mensen zin hebben om mij te vervoegen, zal ik ergens iets reserveren.

Als we iets organiseren om half elf is het belangrijk dat we daar minstens met enkele tientallen mensen quasi tegelijkertijd toekomen.  In het verleden stond ik daar altijd als eerste paraat doch ik wil dit keer niet het risico lopen om discreet en ongezien verwijderd te worden voor de poppenkast begint.

Verwittig mij via Twitter of via:    erikgeenen@hotmail.com .

Het is van het grootste belang dat alles fatsoenlijk verloopt!  Geen vandalenstreken of obsene toestanden die ons (de slachtoffers) in een slecht daglicht kunnen stellen.  Het is niet omdat we tegen corrupte lafaards strijden dat wij ons tot hun niveau moeten verlagen, integendeel.

Als er veel aandeelhouders komen opdagen, zal men wellicht de toegang tot het auditorium openen om 12 uur 30.  Normaal gezien zullen er sandwiches, koffie, thee en water aangeboden worden voor de vergadering.  We zouden ten laatste om 13 uur 45 in het auditorium moeten zitten voor de opwarming.

Aandeelhouders hebben het recht om schriftelijk vragen in te dienen doch dit werd de voorbije jaren steeds meer misbruikt om een onoverzichtelijke situatie te creëren.

Dien daarom dit jaar geen schriftelijke vragen in!!!!!  Laat dit over aan Jaak Van Der Gucht en mezelf.  Het is cruciaal dat de vragen van Jaak VDG eerst behandeld worden!  Jaak staat heel ver in zijn juridische procedure en moet antwoorden krijgen op zijn dodelijke vragen!  Dit moet het belangrijkste strijdpunt van de dag worden.  

Deze Algemene Vergadering zal ofwel een heel korte bedoening worden of uitmonden in een uitputtingsslag!  We hebben meer dan ooit aandeelhouders nodig die bereid zijn om minstens tot 19 uur stand te houden!  Men gaat het ons niet gemakkelijk maken:

Zorg dus dat je wat mondvoorraad en drinken meehebt!

Meer info volgt!

Quo vadis Nationale Bank?

In maart 2001 betrad ik de Nationale Bank arena en wat oorspronkelijk bedoeld was als een eenmalig bijwonen van de Algemene Vergadering resulteerde in een strijd die 21 jaar later nog steeds voortduurt.  Ik had een aantal eenvoudige vragen voorbereid en het feit dat die vragen met bulderende lachsalvo's van tafel geveegd werden, zorgde voor de nodige prikkelingen.  De observatie, dat die belangrijke mensen blijkbaar geen flauw benul hadden van de geschiedenis van de Bank, deed me besluiten om mij bijzonder goed voor te bereiden voor de algemene vergadering van 2002.  In 2002 lanceerde Deminor zijn aanval en achteraf bleek dat Deminor zich al vier jaar lang voor aan het bereiden was en al geruime tijd poogde om via discrete onderhandelingen tot een akkoord te komen.

Het grote probleem in het NBB dossier is dat de gemaakte fouten, de plundering van de reserves, de onkunde en de corruptie iedere verbeelding overtreft maar tevens dat de Nationale Bank, dankzij het feit de de Bank ongeveer 9% van de aandelen van de BIB in handen heeft, wereldwijd over enorm veel macht beschikt waardoor men in staat is om zelf persreuzen als Reuters en Bloomberg af te dreigen.  Een groot deel van het verhaal kunt U volgen op deze blog en ik ga vandaag niet te ver uitweiden omdat ik mij op de essentie en de actualiteit wil richten.

Aanvankelijk leek de strijd de goede richting uit te gaan doch vanaf het begin was het probleem dat er zich veel te weinig aandeelhouders aansloten bij Deminor.  De parasieten, ook gekend als Free Riders, dachten dat Deminor en clowns zoals ikzelf de zaak wel zou regelen en dat zij "gratis" zouden kunnen meegenieten als de verwachte regeling er zou komen.  De gierigheid bedroog de wijsheid en toen het aantal aangesloten aandelen in de jaren daarna stelselmatig begon af te brokkelen, werd Deminor op een bepaald moment gedwongen om de handdoek in de ring te gooien, Deminor is uiteraard geen liefdadigheidsinstelling.

Voor de Belgische politici en hun corrupte marionetten bij de Nationale Bank waren twee getallen cruciaal, namelijk het aantal aangesloten aandelen bij de juridische procedures en het aantal aandeelhouders dat zich aanmeldde voor de Algemene Vergadering.  Aangezien deze aantallen jaar na jaar afbrokkelden, werd het voor de booswichten kwestie om de zaak dood te laten bloeden.  Het feit dat ook vrij snel bleek dat de Belgische rechters bereid waren om de wensen van de Belgische overheid boven het recht van de slachtoffers te plaatsen en de Belgische pers, net zoals bij het Electrabelverhaal en de bankencrisis, niets liever deed dan de andere kant uit te kijken, versterkte de hardnekkigheid van politiek en NBB.  In de loop der jaren werden tijdens de algemene vergaderingen tal van spectaculaire schandalen blootgelegd doch telkens weer verscheen daarvan weinig of niks in de openbaarheid.  In plaats van aandacht te besteden aan onwaarschijnlijk belangrijk nieuws werden deze zaken netjes verzwegen en vervangen door holle frasen en de propaganda van de corrupte directie.

Toen kwam de bankencrisis en vanaf toen ging het van kwaad naar erger waarbij we in een situatie verzeilden waarbij de Nationale Bank deelnam aan de absurde opkoopprogramma's van de ECB.  Het massaal aankopen van waardeloze schulden van failliete eurolanden was een absurditeit waartegen ik mij vanaf het begin sterk verzet heb.  Mijn stelling was dat zoiets geen probleem was indien zulke zelfmoordacties ondernomen werden door centrale banken die volledig eigendom waren van de respectievelijke Staten doch dat dit niet kon voor een beursgenoteerde centrale bank waarvan 50% van de aandelen in het bezit van privé aandeelhouders was.

Tussen 2002 en 2006 groeide het NBB verhaal uit tot een bijna volledige dagtaak waarbij ik heel veel opzoekingswerk deed en allerlei initiatieven opzette om meer mensen te informeren en warm te maken doch nadat ik in mijn eigen regio een info-avond organiseerde waarop slechts een handvol geïnteresseerden opdaagden, dacht ik eraan om de handdoek in de ring te gooien.  Net op dat ogenblik verschijnt er iemand op het toneel die mij belooft dat hij mij zal bijstaan en helpen waar mogelijk.  Dat ging een tijd heel goed doch achteraf gezien bracht de inbreng van die brave ziel de zaak meer schade dan voordeel bij.  Het werd een probleem dat zich regelmatig bleef herhalen.  Heilige beloftes bleken holle woorden, gegeven woorden werden verbroken en ettelijke keren eindigde bijstand en hulp in regelrecht verraad.  De opdracht was eenvoudig: Proberen om zoveel mogelijk mensen te informeren en te mobiliseren op een manier dat het voor iedereen plezant bleef doch meestal begonnen deze medestanders na een tijdje hun eigen koers te varen en onwaarschijnlijk domme dingen te doen.  Verschillende keren stonden we op het punt om een doorbraak te forceren doch evenveel keren werden die doorbraken verhinderd, soms door onverwachte gebeurtenissen zoals de dood van Jean-Luc Dehaene doch meestal gewoon door regelrechte sabotage van zogenaamde medestanders die dachten dat ze het warme water hadden uitgevonden.

Het is wat het is, zegt men dan.  Na de begrijpelijke opgave van Deminor bleven Jaak Van Der Gucht en ik de forcing voeren doch steeds bleef "onvoldoende steun" het probleem.  Nadat Jaak de VZW RESPE(C)T had opgericht, om de financiële pijn van zijn talrijke rechtszaken te verlichten, blijkt ook hier dat veel te weinig aandeelhouders bereid zijn om een inspanning te leveren.  Mensen met meer dan honderd aandelen sluiten zich aan met één aandeeltje en leunen achterover in hun luie zetel.

Misschien is het desastreuze nieuws van vorige week (21 september 2022), schrapping van het dividend en het vooruitzicht op enorme verliezen, daarom nu een final boarding call.  Wellicht gaan de aandeelhouders nu moeten kiezen tussen een enorm verlies slikken of eindelijk de handen aan de ploeg slaan om recht te doen geschieden.  De NBB-story is een eindeloos verhaal van machtsmisbruik, bedrog, oplichting, plunderen van de reserves, corruptie, wanbeheer en sinds 2008 langzaam maar zeker het opzetten van roekeloze acties om zware fouten uit het verleden toe te dekken.

Wat mij betreft mogen zulke flagrante schendingen tegen de regels van deugdelijk bestuur niet ongestraft blijven doch zonder de nodige steun kunnen Jaak en ik de strijd tegen de machtigste organisatie van het land, de Belgische politiek, justitie en de zwijgende pers niet winnen.  De enorme waarde van het aandeel Nationale Bank en de vele miljarden, die in de loop van de jaren onterecht naar de Schatkist versluisd werden, werden allemaal uitvoerig op deze blog belicht en werden door Jaak en mij ieder jaar aan de kaak gesteld via onze schriftelijke vragen op de algemene vergadering.  Zelf heb ik steeds gesteld dat ik minstens duizend aandeelhouders nodig heb op die algemene vergadering om de zaak in de goede richting te duwen, dit jaar waren het er een paar tientallen. 

De kwestie is zodoende eenvoudig:

De misdrijven, die in de loop van de jongste decennia bij de Nationale Bank gepleegd werden, gebeurden op de kap van iedere Belgische burger in het algemeen en de privé aandeelhouders van de Bank in het bijzonder.  De enorme verarming, die de Belgische samenleving staat te wachten, is voor een belangrijk stuk het gevolg van de fouten die de onbekwame, politieke marionetten bij de Nationale Bank op hun geweten hebben.  De hautaine monetaire analfabeten dachten dat ze ten alle tijde met hun wanbeheer zouden wegkomen doch hun onkunde en arrogantie zorgden er tevens voor dat ze geen rekening hielden met hetgeen zich nu afspeelt.  Net als de commerciële bankiers in 2008 niet begrepen wat er hen overkwam, begrijpen de centrale bankiers vandaag niet wat hen nu overkomt.  Ik weet het, dat klinkt ongelooflijk doch het is wel de eenvoudige waarheid.  ZE WETEN HET NIET!

De vragen luiden zodoende:

Zijn er voldoende aandeelhouders bereid om eindelijk hun steentje bij te dragen om de kosten voor de juridische strijd te delen voor het definitief te laat is?

Zijn er voldoende mensen bereid om één of meerdere aandelen te kopen om meer dan duizend aandeelhouders op de been te krijgen om de algemene vergadering bij te wonen en eventueel andere acties op te zetten? 

De klok tikt!!!!  Als de bom ontploft vooraleer we ons fatsoenlijk georganiseerd hebben, zal de chaos compleet zijn en krijgen we misschien de kans niet meer om nog te reageren.

"In the midst of a perfect storm!" Carsten Brzenski 26-09-22

Vooraleer over te gaan tot de hoofdschotel even naar de conferentie bij de Nationale Bank gisteren alwaar nogmaals duidelijk bleek dat de mensen, die verantwoordelijk zijn voor de huidige crisis, nog steeds niet begrijpen wat er werkelijk aan de hand is.

Iedereen staart zich blind op de hoge inflatie doch dat is slechts het gevolg van hetgeen de voorbije decennia gebeurde in de monetaire wereld.  De essentie van de huidige crisis is het feit dat overheden en centrale bankiers ons geld waardeloos gemaakt hebben.  Daardoor is een situatie ontstaan waarbij er minstens een devaluatie van 85% nodig is om orde op zaken te stellen.

Dat de  verantwoordelijken voor deze ramp hiervoor niet verantwoordelijk gesteld willen worden, spreekt voor zich en daarom werden twee zondebokken in de strijd gegooid.  Vandaag zijn zij die het geflikt hebben niet langer verantwoordelijk voor wat er gebeurt, het is de schuld van het Covid19 virusje en Putin.  Dat was het fundament waarop de conferentie van gisteren gebouwd was.

In mijn voorgaande post legde ik al uit wat er voorafging aan de huidige crisis en hoe het spel gespeeld werd.  Eerst nog even de korte speech meegeven die ik aan het eind van de conferentie in de groep gooide:

Dames en heren, mijn naam is Erik Geenen en ik ben aandeelhouder van de beursgenoteerde Nationale Bank van België.

Jaren op voorhand voorspelde ik de financiële crisis van 2008;

In 2007 gaf ik aan dat die crisis begonnen was en hoe de overheden en centrale banken zouden reageren als de bom zou ontploffen;

Verder voorspelde ik dat de financiële crisis zou eindigen met een grote oorlog.

Gelet op deze feiten is het misschien nuttig dat U even luistert naar de boodschap die ik U vandaag wil meegeven:

De financiële crisis van 2008 was een crisis van teveel schulden en een rente die te laag was om het risico van die schulden te dekken en deze crisis werd nooit opgelost.  Integendeel, overheden en centrale bankiers maakten het probleem onnoemelijk veel groter door massaal veel meer schulden te creëren en de te lage rente op nul te zetten.  Deze kamikaze acties vernietigden de waarde van ons geld en wij gaan daarvoor de rekening betalen.  De crisis van vandaag is geen nieuwe crisis, het is de laatste fase van de financiële crisis van 2008."

Ik schat dat er ongeveer 300 mensen aanwezig waren op deze conferentie en tijdens de receptie kwamen welgeteld drie mensen om meer uitleg vragen.  Nogmaals een duidelijk illustratie van het feit dat de kudde de realiteit niet wil aanvaarden.  Het feit dat hun pensioen, hun levensverzekering, hun spaarcenten... zullen verpulverd worden, is psychologisch te dramatisch om te verwerken.  Het is comfortabeler om de realiteit te verdringen en te geloven dat het wel in orde zal komen.  Dit is normaal, het is altijd zo geweest en het is de reden waarom het in de eindfase allemaal razendsnel gaat en meer dan 95% van de kudde totaal verrast is.

Houd dit steeds in Uw achterhoofd en maak U niet druk als mensen afwijzend reageren als U hen probeert te waarschuwen voor hetgeen op ons afkomt.

Geschiedenis, realiteit, fictie, propaganda, leugens, bedrog... Waar ligt de waarheid?

• 1944: De Amerikaanse dollar wordt de wereld-reserve-munt en "as good as gold"!
• 1971: Nixon schort de mogelijkheid om dollars om te wisselen in goud "tijdelijk" op en geeft hiermee de VS de gelegenheid om al hun problemen op te lossen met  nieuwe schulden;
• 1987-1988: De grote Wall Street crash wordt opgelost met massa's vers geld;
• 1988-2008: Iedere nieuwe crisis wordt in de Westerse wereld en Japan opgelost met massale hoeveelheden vers fiat geld/schulden.  Om de overheden te vrijwaren voor een faillissement worden de intresten systematisch verlaagd tot een niveau waarbij de intresten niet meer volstaan om de risico's van die schulden te dekken;
• 2008: Dit piramidespel implodeert;
• 2008-2019: Een probleem van teveel schulden en een te lage rente, om het risico van die schulden te dekken, wordt "opgelost" met meer schulden en een nul-rente;
• September 2019: Deze "Russische" roulette  eindigt met de fatale kogel.  Tot op vandaag weten we nog steeds niet wat er toen op de Amerikaanse rep-markt gebeurde doch het was een fenomenaal, nooit gezien spektakel quasi niet bericht werd;
• Januari 2020: De situatie op de Amerikaanse rep-markt is compleet uit de hand gelopen en kan wellicht enkel opgelost worden door het financieel systeem tijdelijk plat te leggen om de enorme, onzichtbare problemen op te lossen;
• Februari-april 2020: Omwille van een "veredeld" verkoudheidsvirus wordt wereldwijd de economie stilgelegd waardoor er geen nood meer is om het financieel systeem on hold te zetten.  Tussen september 2019 en januari 2020 moest de Federal Reserve het plafond voor hun interventies op de repo-markt verhogen van 75 tot 1.500 miljard dollar per dag!  Eveneens werden de maximum-termijnen voor het terugbetalen van die tussenkomsten enorm verlengd;
• Maart 2020-februari 2022: De ongrondwettelijke, absurd idiote Covid19 maatregelen hebben wereldwijd de economie ontregeld en zorgt op alle vlakken voor problemen op het gebied van transport, aanbod, oncontroleerbare prijsstijgingen... Ondertussen is de schuld van de Amerikaanse overheid gestegen tot boven de 30.000 miljard dollar en dit maakt dat, dankzij de forse stijging van de inflatie en de noodzaak om de rente fors op te trekken, de Verenigde Staten van Amerika de facto failliet zijn.  Uiteraard mogen al deze negatieve evoluties niet gekoppeld worden aan de desastreuze Covid19 maatregelen.  Zodoende zou een grote oorlog voor heel wat spelers en zeker voor de bankroete VS een geschenk uit de hemel zijn.  Vergeet hierbij vooral niet dat de VS reddeloos verloren zijn indien de wereld weigert om de Amerikaanse dollar verder als de wereldreservemunt te aanvaarden.  Saddam Hoessein en Moamar Kadhafi probeerden al eens om deze verstandige beslissing te nemen en werden hiervoor vermoord.

2010 (?) - 2022

De CIA creëert in Oekraïne een situatie die een rechtstreekse bedreiging vormt voor de strategische veiligheid van Rusland.  Na het begin van de financiële crisis in 2008 is president Putin in Rusland begonnen met het afbouwen van schulden en het fors opdrijven van de Russische goudreserves.  Iedereen en vooral de VS begrijpen dat dit op termijn een bedreiging vormt voor het overleven van de USD als wereldreservemunt.

Als de status van de USD als wereldreservemunt wegvalt zijn de VS de facto failliet omdat zij dan niet meer in staat zullen zijn om hun enorme schulden goedkoop te financieren met waardeloze dollars.  Zoals steeds in de geschiedenis hebben koningen, keizers, dictators en andere lieverds op dat moment geen andere keuze dan op zoek te gaan naar een duivel in het buitenland en een oorlog te beginnen om de wereld te redden.

Europa staat vandaag op een scharnierpunt van de geschiedenis.  Gaan wij een uitzichtloze oorlog beginnen tegen een nucleaire grootmacht die gesteund wordt door China en India?  We zien de situatie in en rond Oekraïne nu al meer dan twee maanden dag na dag escaleren en in plaats van over vrede te onderhandelen en een oplossing te zoeken, horen we enkel praten over het leveren van meer en zwaardere wapens aan Oekraïne.  Als Rusland hierdoor gedwongen wordt om de levering van onmisbare grondstoffen stop te zetten en kernwapens in te zetten... Wie gaat daarvoor de rekening betalen denkt U?  Ik zal deze moeilijke vraag beantwoorden: U, Uw kinderen, Uw kleinkinderen en alles wat daar achter komt?

Wat hebben wij te maken met de situatie in Oekraïne?

Wie heeft er in het conflict tussen Rusland en Oekraïne het gelijk aan zijn kant?

Ik vraag U beleefd om deze vraag niet te beantwoorden vooraleer de gebeurtenissen van de jongste dertig jaar en de standpunten van Oekraïne EN Rusland grondig onder de loep te nemen.

Het waarom van de HCQ/ivermectie repressie!

Het is nog veel te vroeg om klaarheid te scheppen over alle vragen rond de Covid19 vaccins, die zullen pas over enkele jaren beantwoord kunnen worden.  Ondertussen moeten we wereldvreemde politici en hun experten op hun woord geloven terwijl hooggeschoolde, bekwame mensen met een andere mening monddood gemaakt worden.

• Hoe veilig zijn die onvoldoende geteste, experimentele vaccins?
• Hoe zit het met de balans tussen voor- en nadelen?
• Wat is het nut van een vaccin als je om de drie maanden een booster moet hebben?
• Hoe groot is de vaccinatieschade?

Vooral die laatste vraag is bijna onmogelijk te beantwoorden omdat er teveel ontsnappingsroutes zijn.  Wie kan met zekerheid zeggen of iemand, die een hartaanval of beroerte kreeg, hetzelfde probleem niet gehad zou hebben zonder vaccinatie?

Waar we heden wel zekerheid over hebben is uitermate belangrijk:

• De Covid19 vaccins zijn slechts op de markt konden komen dankzij nood-goedkeuringen;
• Die nood-goedkeuringen konden enkel verleend worden als er geen werkende medicijnen tegen het Covid19 virus bestonden;
• Sinds maart 2020 kwamen wereldwijd berichten van belangrijke wetenschappers en bezorgde dokters allerhande dat zeer goede resultaten werden geboekt met HCQ en ivermectine.  In plaats van deze belangrijke informatie fatsoenlijk te onderzoeken en de betrokken mensen een plaats te gunnen in het debat werden deze professionals belachelijk gemaakt en werden de efficiënte, extreem veilige, goedkope geneesmiddelen taboe verklaard.  Zelfs dokters met patiënten die aan het sterven waren, mochten ze niet gebruiken.

Proberen het leven van een stervende mens te redden door veilige, goedkope geneesmiddelen, die al decennialang op de markt waren, te gebruiken....  Wat kan daar fout mee lopen?  Dat de stervende patiënt sterft?  Neen, wat dat stond al vast.  In een leven of dood situatie zijn er maar twee mogelijkheden.  Als het sterven geen risico meer was dan blijft als enige risico over dat de patiënt geneest.  Dat is echter een absurd risico dat het doel van geneeskunde, het genezen van zieke mensen, volledig ondergraaft tenzij... het genezen van die patiënten de noodgoedkeuring van die vaccins onmogelijk zou maken en die vaccins om één of andere reden belangrijker waren dan mensenlevens.

Antwoorden op de vragen rond de efficiëntie en de veiligheid van de Covid19 vaccins kunnen vandaag onmogelijk gegeven worden doch gans het Covid19 verhaal zou veel duidelijker worden als men wereldwijd massaal op een verantwoorde en gecontroleerde manier HCQ en ivermectine zou inzetten zonder het levensnoodzakelijke zink te vergeten en zonder absurde overdoseringen toe te dienen.

Als ervaringsdeskundige weet ik hoe goed HCQ/zink werken in een dosering van

200 mg HCQ en 100 mg zink tweemaal per dag.

Ik heb met mijn eigen ogen al gezien hoe stervende mensen, volledig opgegeven door de artsen en nog hoogstens één dag te leven hadden, na vijf dagen bijna volledig hersteld waren en maanden later zo gezond als een vis hun leven verderzetten.  Deze week heb ik het zelf aan den lijve ondervonden: Dinsdagavond zwaar ziek met hoge koorts en alle andere omikron-symptomen, mijn vrouw idem dito.  Na vier dagen HCQ/zink in de hoger vermelde dosering beiden zo goed als volledig hersteld.

De reden waarom men deze goed werkende, zeer veilige, goedkope geneesmiddelen verbied, is daarom volgens mij duidelijk.  Als deze middelen massaal ingezet worden en duidelijk wordt dat ze wel degelijk bijzonder efficiënt zijn, zou het grootste deel van alle Covid19 verhalen compleet onderuit halen en zou heel veel belangrijke mensen in verlegenheid brengen.

Daarom is volgens mij de eis om HCQ en ivermectine terug verkrijgbaar te maken belangrijker dan de strijd tegen de maatregelen!

Bij de strijd tegen de maatregelen is het bijzonder moeilijk om de mensen, die zich laten leiden hebben door de propaganda en die zich reeds verschillende malen hebben laten vaccineren, te overtuigen.  Bij die strijd zijn veel van die mensen onze regelrechte vijanden, als je de commentaren volgt weet je genoeg.  Als de eis, om het verbod op goedkope, prachtige medicijnen je belangrijkste strijdpunt wordt, zullen links en rechts nog wel wat radicalen en trollen zijn die dat zullen tegenwerken doch meer dan 80% van de mensen zal daar geen bezwaar tegen maken.  Als die medicijnen al tientallen jaren op de markt zijn en ivermectine zelfs een nobelprijs opgeleverd heeft...  Indien correct toegediend minder schadelijk dan aspirine en paracetamol?  Daar kan geen zinnig mens bezwaar tegen hebben.

De Covid19 elite zal zich om heel begrijpelijke redenen met hand en tand verzetten doch de massa zal dit niet begrijpen en wie weet zal het bij velen de ogen openen.

Kunnen we van HCQ en ivermectine strijdpunt nummer één maken?

Is het mogelijk om via deze omweg onze vrijheid terug te winnen en een eind te maken aan alle onzinnige maatregelen, QR codes en verplichte vaccinaties?

Twitter: Een belangrijke schakel in de dictatoriale ketting.

Voor iedere dictatuur zijn propaganda en censuur levensnoodzakelijke instrumenten en sinds het begin van de Covid19 komedie worden we daar dagelijks mee geconfronteerd.

Op 22 december reageerde ik als volgt op een propaganda Tweet van de Keniaanse overheid en de WGO:

"I am seeing many terrible things happening to vaccinated people.  So, I am not convinced that those not fully tested experimental vaccines are safe.  Moreover it seems that those vaccines are not working, in Israel people are getting their 4th injection.  Why not treat Covid19 patients with HCQ?" 

Enkele minuten later bleek ik geblokkeerd.  Iedereen kon nog wel mijn Twitter account zien doch zelf kon ik mijn account niet meer openen, laat staan volgen wat er op Twitter gebeurde of reageren op Tweets.

Als je geblokkeerd wordt, krijg je twee opties:

1. Je verwijdert de tweet die men "gevaarlijk" vindt en daarmee beken je dat je een zware overtreding hebt begaan;
2. Je kan beroep aantekenen.

Ik tekende op een correcte manier en beleefd beroep aan tegen mijn blokkering en na een uur kreeg ik bericht dat mijn beroep verworpen was.  Daar na kreeg ik opnieuw dezelfde opties als hierboven aangegeven.  Ik tekende dus opnieuw beroep aan waarbij ik dit keer aangaf dat er in de wetenschappelijke wereld geen eensgezindheid is over het hele Covid19 gebeuren en dat de toekomst zal duidelijk maken wie het bij het rechte eind heeft.  Ik eindigde mijn beroep met de vraag of een bedrijf als Twitter in zulke materie beter niet neutraal blijft.  Dat is ondertussen vier dagen geleden en sindsdien ontving ik geen teken van leven meer.  Het is dus duidelijk dat je geen keuze hebt, je verwijdert je tweet, waarmee je bekent dat je een fout hebt gemaakt of je blijft geblokkeerd.  Eergisteren sprak ik nog met iemand die al twee maanden in die situatie zit.

Daarom zal ik vanaf vandaag op Twitter braaf blijven, hier en daar wat retweeten, zachte commentaar leveren en voor de belangrijke zaken mijn reactie hier posten.

Het is misschien nuttig dat zoveel mogelijk volgers deze boodschap en de link naar mijn Blog overbrengen op Twitter.

Goud: hoe, wat, waar?

Als gewone sterveling koop je best goud in de vorm van kleine gouden munten.

Bij fysiek goud is de referentie de middenprijs van een kilogram fijn goud.

Als die middenprijs 50.000 euro bedraagt, betaal je bij aankoop +/-50.700 euro (+1,4% premie) en krijg je bij verkoop +/-49.300 euro (-1,4% premie).

Zoals met alle zaken in de wereld van de consument ligt de prijs hoger als de aangekochte  hoeveelheid kleiner is.  Voor kleine gouden munten met een fijn goudgehalte van 5,8 gram bedraagt de premie momenteel +/-4%, hetgeen nog steeds weinig is.

Die kleine hoeveelheden maken het makkelijker om in noodgevallen te kunnen verhandelen.  In een crisissituatie kun je bijvoorbeeld met je bakker afspreken om (in functie van de dan geldende goudprijs) gedurende een maand of vijf maanden dagelijks een brood te krijgen in ruil voor een gouden Louis of Napoleon.  Doch die kleine hoeveelheden hebben nog een ander heel belangrijk voordeel.  Op het moment dat mensen beseffen dat hun fiat geld niks meer waard zal men in paniek richting goud vluchten.  Gewone mensen zullen zich dan zeker geen kilogrammen kunnen permitteren doch een munt van een paar grammen zal voor de meesten nog wel lukken.  Op dat moment zullen de premies op die kleine munten geweldig oplopen en dan kan iemand, die veel van die ondingen bezit, bijvoorbeeld een kilogram gouden muntjes kunnen verkopen en met de opbrengst onmiddellijk anderhalve kilo of meer in staven te kopen.  Vijftig procent meer goud voor dezelfde prijs!

De premies op die kleine munten kunnen op ieder moment wijzigen.  's Morgens betaal je op een Louis 3,5% en op een Napoleon 5% premie en in de namiddag kan dat andersom zijn.  Kies altijd voor de munt met de laagste premie of vertaald: Koop zoveel mogelijk goud met zo weinig mogelijk geld!

Die kleine muntjes hebben nog een groot voordeel, ze kunnen onmogelijk nagemaakt worden.  Een Belgische Louis weegt bruto 6,45 gram en als je bijvoorbeeld 100 Belgische Louis koopt, moeten die exact 645 gram wegen terwijl de munten exact dezelfde grootte en dikte moeten hebben.  Hoe hoger de goudprijs, hoe aantrekkelijker het wordt voor malafide personen om staven of grote munten na te maken.  Het soortelijk gewicht van goud bedraagt 19,32 dat van wolfraam 19,30.  Een kilogram goud kost 58.000 dollar, een kilogram wolfraam kost 100 dollar.  Daar moet geen tekening bij gemaakt worden.

www.goldforex.be   blijft voor mij de referentie voor een goed overzicht van de gangbare munten en de premies met alle belangrijke informatie over  gewicht, afmetingen enzovoort.

Speel wat met de informatie die op die website te vinden is en je wordt al snel een echte kenner!

Goud: het eeuwige echte geld!

De jongste weken word ik opnieuw overstelpt met vragen over goud. Na decennialange anti-goudpropaganda is het feit, dat mensen niet meer goed weten hoe met goud om te gaan, wellicht een normaal gegeven. De meest gestelde vragen zijn: Waarom stijgt de goudprijs niet sterker?  Hoe koop ik het best goud?  Hoe komt het dat die goudprijs niet stijgt als die centrale banken zoveel geld in het systeem blijven pompen?  De beurzen stijgen, obligatieprijzen zitten in de stratosfeer, vastgoed blijft stijgen en dat goud blijft maar ter plaatse trappelen?

Goud is de koortsthermometer van het financieel systeem en al gedurende zesduizend jaar een symbool van rijkdom en macht.  Daarom stellen de makers van het waardeloze geld, dat gedekt wordt door schulden die nooit terugbetaald kunnen worden, alles in het werk om de massa weg te houden van deze voor hen levensgevaarlijke materie.  Immers, bij een forse uitbraak van de goudprijs zullen heel veel twijfelaars mee op de trein springen en een kettingreactie veroorzaken met een totaal verlies van vertrouwen in het huidige monetaire systeem tot gevolg.  Dat is trouwens ook de reden waarom periodes van hyperinflatie altijd traag op gang komen doch op een gegeven moment op korte termijn tot hallucinante waardeverliezen leiden.  Het feit dat we vandaag met een inflatie van 7% geconfronteerd worden terwijl de rente nog steeds op een absurde nul procent staat, begint duidelijk veel mensen nerveus te maken.   Het spelletje van de Westerse en Japanse centrale bankiers kan enkel standhouden zolang meer dan 95% van de mensen het spel blijft meespelen.  Het breekpunt ligt wellicht eerder op twee à drie procent doch ik houd eraan om altijd een stevige veiligheidsmarge te nemen.  We gaan dus uit van de overdreven veronderstelling dat het bedrog enkel stand kan houden als meer dan 95% dat bedrog als een normale zaak beschouwen en geloven dat het in hun eigen belang is dat ze dat bedrieglijke spel blijven meespelen.

Er bestaat maar één manier om goud te kopen en dat is fysiek al de rest is Spielerei.
Toch is slecht één procent van de wereldgoudhandel fysiek;
99% is virtueel via futures, opties, termijncontracten, goudrekeningen enzovoort.

De goudmarkt wordt beheerst door de zogenaamde bullion banks die de goudhandel al decennialang controleren en manipuleren.  Deze bullion banks houden de goudprijs kunstmatig laag door vele malen meer virtueel goud te verkopen dan ze fysiek goud als reserve aanhouden.  Momenteel wordt geschat dat deze bullion banks iedere kilogram goud, die ze effectief in hun koffers hebben zitten, meer dan zeshonderd keer verkocht hebben.  Er lopen dus zeshonderd gelukkigen rond die geloven dat ze recht hebben op die ene kilogram en dat ze die gaan krijgen als ze erom vragen.  Dat zoiets problematisch wordt op het moment van de waarheid hoeft verder geen betoog.

Dan komen we bij de kern van de zaak:
Die bullion banks zijn commerciële ondernemingen die geld willen verdienen en iedereen weet dat je grote risico's loopt als je veel meer goederen (goud) gaat verkopen dan je bezit.  Een hefboom van zeshonderd is per definitie dodelijk en dus rijst de vraag waarom die goudhandelaars zulke oncontroleerbare risico's nemen?  Waarom doet een commerciële privé onderneming zaken die neerkomen op financiële zelfmoord?

Het enigma is echter veel kleiner dan op het eerste zicht lijkt.  De grote poppenspelers, die gans het marionettentheater beheren, hebben er via hun politieke vrienden voor gezorgd dat er wetten werden gemaakt die bepalen dat de bullion banks hun contracten mogen afwikkelen in waardeloze cash als er op een bepaald moment meer goud wordt opgevraagd dan er in hun reserves zit.  Zo eenvoudig is dat.  Zij lopen geen enkel risico en kunnen zodoende zoveel  virtueel goud verkopen als ze willen omdat ze bij afwikkelingsproblemen af mogen rekenen met waardeloze meestal digitale vodjes papier.

Gelet op de enorme hoeveelheden liquiditeiten die de centrale bankiers de jongste decennia in het systeem pompten zou de goudprijs vandaag veel hoger dan 5.000 dollar per ounce troy (31,10 gram) moeten staan doch hij blijft nu al bijna tien jaar hangen tussen pakweg 1.100 en 1.900 dollar per ounce, enkele uitschieters niet te na gesproken.  Hiervan wordt gretig gebruikgemaakt door onder andere Rusland en China die sedert het uitbreken van de financiële crisis hun conclusies getrokken hebben en die niet gebonden zijn aan de geheime deals van het Westen en Japan.  Hier ligt ook de reden waarom de ECB, de Federal Reserve, The Bank of England en de Bank of Japan geen kilogram goud bijkopen.  Zij creëren onwaarschijnlijke hoeveelheden vers fiat geld waarmee ze allerhande rommel opkopen doch waardevol goud staat niet op hun kooplijst omdat dit al hun pogingen om de goudprijs laag te houden teniet zou doen.

In de kern is het dus allemaal veel eenvoudiger dan het lijkt.  We bevinden ons vandaag op een belangrijk kantelpunt in de geschiedenis.  Toen Richard Nixon op 15 augustus 1971 het Bretton-Woods akkoord of de goud-dollarstandaard opblies, opende hij de deur voor politici om zoveel geld te creëren als ze nodig hadden om hun korte termijnproblemen op te lossen.  Dat zoiets tot een orgie van schulden zou leiden voorspelde mijn leraar economie in 1974 en zijn verhalen wekten mijn interesse voor de beurs en het goud.  Toen de VS in 1987 de grootste beurscrash uit de geschiedenis oplosten door massa's vers geld in het systeem te pompen eindigde het voorspel en begon de hoofdakte die op haar beurt eindigde bij het uitbreken van de crisis in 2008 waarna we aan de epiloog begonnen.

Na het uitbreken van de crisis in het najaar van 2008 werden wereldwijd wijze mensen opgetrommeld om uit te dokteren wat er verkeerd gelopen was.  Geloof het of geloof het niet doch alle verantwoordelijken voor de crisis (bankiers, regelgevers, wetgevers, overheden allerhande) hadden geen flauw benul wat er gebeurde toen de storm in 2008 losbarstte.  En toen kwamen de conclusies van die wijze mannen en vrouwen en die waren verbazend gelijklopend!  De crisis was het gevolg van:
1. Te veel schulden;
2. Een rente die te laag was om het risico van die schulden te dekken;
3. Financiële instellingen die te groot geworden waren om failliet te laten gaan.

Dertien jaar later:
1. Nog veel meer schulden, iedere dag meer!
2. Rente op nul en in sommige gevallen zelfs onder nul!
3. Nog grotere financiële spelers die te groot geworden zijn om gered te worden!

Als je tot drie kunt tellen weet je hoe deze epiloog gaat eindigen.
Kamiel Spiessens zong het al een aantal jaren geleden:
"Het isj niet moeilijijijk, het isj gemakkelijijijk!"

Wordt straks vervolgd...

De ontregeling/vernietiging van de Belgische elektriciteitsproductie!

Tot 2000 produceerde Electrabel nog meer elektriciteit dan België verbruikte en werd jaarlijks een flinke portie elektriciteit uitgevoerd.  Vandaag moeten we noodgedwongen een groot deel van onze elektriciteit invoeren en zijn we in noodsituaties volledig afhankelijk van het buitenland.  Hoe is het mogelijk dat een land, dat decennialang de meest efficiënte elektriciteitsproducenten huisvestte en wereldwijd mee aan de top stond op het gebied van nucleaire elektriciteitsproductie en kennis, op 20 jaar tijd degradeerde naar de status van een paria die zijn eigen lot niet meer in handen heeft?

Op het moment dat onze onbekwame, wereldvreemde, corrupte politici op 31 januari 2003 de wet op de sluiting van de Belgische kerncentrales goedkeurden, was het voor de kenners duidelijk dat België in zware problemen ging komen als er niet binnen de twee jaar een duidelijk plan voor de vervanging van meer dan 60% van de Belgische elektriciteitsproductie op tafel gelegd zou worden.  Achttien jaar later wacht de Belgische burger nog steeds op dat cruciale, sluitende plan om onze elektriciteitsvoorziening te verzekeren.

Toen in 2005 Suez een bod op Electrabel lanceerde, kreeg die absurde sluitingswet een speciale betekenis want dat gaf Suez de gelegenheid om een slordige tien miljard euro korting in de wacht te slepen.  Werd een deel van die miljarden gebruikt om de medeplichtige Belgische politici te danken voor hun vrijgevigheid/verraad?  Guy Verhofstadt en Didier Reynders speelden een sleutelrol in dit perfide spel.  Guy Verhofstadt is ondertussen een welstellend man en Didier Reynders werd zowaar opgenomen in het Légion d'Honneur terwijl Pierre Wunsch, die van 2001 en 2008 gepositioneerd was bij Tractebel en Electrabel,  door Reynders beloond werd met de lucratieve en invloedrijke post van gouverneur van de Nationale Bank van België.  Dankzij mijn interventies in het dossier werd Suez, na lang aandringen, gedwongen om het zo te verwoorden:

"Bij onze berekeningen van de waarde van Electrabel werd er geen rekening gehouden met de mogelijke verlenging van de levensduur van de Belgische kerncentrales maar wel met de kosten voor de vervanging ervan".

Geen rekening houden met de mogelijke miljardenbonus maar wel met alle mogelijke extra kosten, het was een droomdeal voor Suez.  Vanaf dat moment was het voor Suez gegarandeerd altijd kassa.  Kerncentrales langer open?  Kassa!  Kerncentrales sluiten?  Suez zit op de eerste plaats om België tegen de gepaste vergoeding de nodige elektriciteit te leveren.  De toenmalige Bankcommissie, onze corrupte politici en de Belgische pers zwegen als vermoord en lieten het passeren.  Dit betekende voor Suez onmiddellijke een bonus van tien miljard euro.  Over de extra inkomsten op lange termijn kan enkel gespeculeerd worden doch dat men je weinig kan maken als je de sleutel in handen hebt om een land zonder stroom te zetten, heb je altijd wel een onwaarschijnlijk strategisch voordeel.

Belangrijk om weten is dat de nieuwbouwwaarde van de Belgische kerncentrales in 2005  16 miljard euro bedroeg en dat met een investering van 300 miljoen euro de levensduur van die performante en volledig afgeschreven centrales op een veilige manier met 20 jaar kon verlengen!  De extreem goedkope en meest milieuvriendelijke elektriciteit lag als het ware voor het oprapen.

Albert Frère, de belangrijkste Belgische aandeelhouder van Electrabel, droomde ervan om eindelijk aanvaard te worden in de comfortabele Parijse salons, dat is er nooit van gekomen.  De Belgische gemeenten waren ook onmiddellijk voorstander omdat de zittende politici dan de kans kregen om een berg geld te verprutsen om hun herverkiezing in 2006 te verzekeren.  Sommige steden en gemeentes waren zelfs zo slim om bijkomend hun belang in DEXIA op te drijven.  Dat bleek een paar jaar later niet zo'n verstandige beslissing.

En wat met de jaarlijkse gulle dividenden van de gemeentes die men jaarlijks zou moeten missen om de begroting op orde te houden?  Zoals ik in 2005 voorspelde en persoonlijk voor het Hof van Beroep te Brussel gepleit heb zouden onze politici dat zouden oplossen door de distributietarieven fors te verhogen.  De manier waarop deze voorspelling tijdens de voorbije 16 jaar uitgekomen is, overtreft echter mijn stoutste dromen.

De belangrijkste vragen die ik destijds stelde en genegeerd werden door de pers:

"Welk land verkoopt zijn monopolie-elektriciteitsproducent aan een buitenlandse holding?"

"Wat gaan daar op lange termijn de gevolgen van zijn?"

De antwoorden op die vragen werden in de loop der jaren geleverd en boezemen angst in voor de toekomst.  Terwijl Electrabel vroeger ieder jaar prachtige winsten genereerde, pakken belastingen betaalde in België en mooie dividenden uitkeerde aan de aandeelhouders werden sinds de overname al vlug alle winsten versluisd naar Parijs en werd Electrabel intussen chronisch verlieslatend.

De productie en distributie van elektriciteit is een complex gegeven waarbij zowel te weinig als teveel stroom op het net voor een black-out zullen zorgen.  Dit betekent dat je alle onbetrouwbare productie zoals zon en wind moet afdekken met andere productie in reserve.  Dat probleem is de oorzaak van de discussies over de nieuwe gascentrales.  De diepgaande studies over de problematiek werden reeds tien jaar geleden uitgevoerd en ik heb de eer en het genoegen gehad om die te kunnen inkijken.  Met een vreemd gevoel kan ik meegeven dat die studies duidelijk aangeven dat in het geval van een zware black-out op veel plaatsen tot meer dan drie dagen kan duren vooraleer mensen terug aangesloten worden op het net.  Een koudegolf in de winter met mist en geen wind en de toestand wordt penibel.  Ik word in Afrika wekelijks geconfronteerd met black-outs en ik kan verzekeren dat het geen pretje is want heel wat zaken waar je gewend aan bent geraakt, kun je moeilijk missen.  Centrale verwarming, kookplaten, warm water, communicatie, elektrische auto's... een groot stuk van ons leven is gekoppeld aan de beschikbaarheid van elektriciteit.  Hoe hebben we het in België zo ver laten komen?  Heeft zowat iedereen zich laten verleiden door het bedrieglijke groene waas voor de ogen?

Wordt vervolgd.....

De historische waarheid over het goud van de Nationale Bank! Schriftelijke vragen AV 7 - 8

 

Vraag 7

Betreffende volgende vermelding op pagina 146 van het jaarverslag van de Nationale Bank over het boekjaar 2020:

“De officiële goud- en deviezenreserves van de Belgische Staat, die in de balans zijn opgenomen, worden aangehouden en beheerd door de Bank.”

Inleiding:

De voorbije jaren heb ik via mijn schriftelijke vragen op de algemene vergadering duidelijk de geschiedenis van het goud van de Bank geschetst alsook de manipulatie van de gebruikte terminologie om het goud van de Bank om te toveren in het goud van de Staat.

Het goud is altijd van de Nationale Bank geweest, dat wordt duidelijk aangetoond door de jaarverslagen zodat daarover geen discussie kan bestaan.  Het probleem is uiteraard dat de politiek benoemde directie van de Nationale Bank 82,58% of 1.076 ton van ons goud verkocht heeft aan bodemprijzen om hun politieke bazen te helpen bij het produceren van geflatteerde schuldstatistieken en frauduleuze begrotingen.  Bij deze goudroof werd uitgegaan van de foutieve stelling dat het goud van de Staat was.  Nadat je 82,58% van het goud illegaal onteigend hebt, met als argument dat het goud van de Staat is, wordt het natuurlijk moeilijk om vervolgens toe te geven dat je die 1.076 ton goud per ongeluk verkocht hebt.

Tijdens de algemene vergaderingen van de voorbije zestien jaar heb ik herhaaldelijk duidelijk aangetoond dat tussen 1851 tot en met 1971 er geen enkele discussie de eigenaar van het goud bestond.  In ieder jaarverslag werd er consequent gesproken over het “Goud- en deviezenbezit van de Nationale Bank”.

In het jaarverslag over 1971 luidt het op pagina 53 na 121 jaar nog steeds:

“Goudvoorraad en netto deviezenpositie van de Nationale Bank van België”.

Tussen 1850 en 1971 wordt op geen enkel moment ergens verwezen naar de mogelijkheid dat het goud van de Staat zou zijn.

Nergens wordt de situatie helderder uitgelegd als in het jaarverslag over 1948.  Daar lezen we op pagina 76 het volgende:

“Beschikbare goudvoorraad fr. 27.333.965.142,07

Onbeschikbaar goudsaldo na herwaardering van de goudvoorraad (besluitwet nr 5 dd. 1 mei 1944).

Per 31 december zijn deze twee rubrieken samengebracht op een enkele rekening <<Goudvoorraad>>, tengevolge van de aanwending van de passiefrekening <<Schatkist: onbeschikbare rekening wegens herwaardering (besluitwet nr 5 van 1 mei 1944>> tot de gedeeltelijke delging van de schuld van de Staat tegenover de Bank.”

Vertaling voor de mensen die deze materie niet volledig beheersen:

Na de opwaardering van de goudprijs in 1944 wordt de daardoor gecreëerde (fictieve) meerwaarde op een onbeschikbare reserverekening geplaatst.  Na de grote operatie om de oorlogs-onevenwichten weg te zuiveren blijft de Belgische Staat met een zware openstaande schuld aan de Nationale Bank.  Om deze schuld gedeeltelijk weg te werken wordt de bewuste “onbeschikbare reserverekening” met een saldo van 10.493.184.885 frank overgeheveld naar de “Beschikbare Goudvoorraad” van de Nationale Bank.

Pas vanaf boekjaar 1972 begint men verwarring te zaaien over wie de werkelijke eigenaar van het goud is. Op pagina 62 van het jaarverslag over 1972 volgt er een subtiele verandering, het goud en deviezenbezit van de Nationale Bank verandert in:

“NATIONALE BANK VAN BELGIE: GOUD- EN DEVIEZENRESERVES”

Op pagina 53 van het jaarverslag over 1971 staat er nog heel duidelijk: 

GOUDVOORRAAD EN NETTO DEVIEZENPOSITIE VD NATIONALE BANK VAN BELGIE. 

Zo gaat het altijd wanneer geschiedenis vervalst wordt.

Dat gaat niet brutaal, dat zou immers teveel opvallen.

Het gaat stapje voor stapje.

De jongste jaren, dit jaar op pagina 146  van het jaarverslag, luidt het als volgt:

“De officiële goud- en deviezenreserves van de Belgische Staat, die in de balans zijn opgenomen, worden aangehouden en beheerd door de Bank”.

Alhoewel de meeste leden van de directie van de Bank de jongste 12 jaar moesten toegeven dat het goud wel degelijk van de Bank is werd dit nooit schriftelijk genotuleerd en werd er nadien telkens weer op een sublieme manier professioneel rond de pot gedraaid.

 

Gans deze inleiding toont op overtuigende wijze aan dat het goud sinds de oprichting in 1850 eigendom is van de Bank en haar aandeelhouders...

Dit betekent dat alle vonnissen en arresten van de Belgische rechtbanken over deze materie totaal naast de kwestie zijn en niet gebruikt kunnen worden om onderstaande vraag opnieuw te negeren.

 

 

Vraag:

 

Als de historische jaarverslagen van de Nationale Bank zwart op wit aantonen dat het goud altijd eigendom geweest is van de Bank en haar aandeelhouders...

 

a.

Hoe moeten we dan die toelichting op pagina 146 begrijpen?

“De officiële goud- en deviezenreserves van de Belgische Staat, die in de balans zijn opgenomen, worden aangehouden en beheerd door de Bank.” 

Indien de Regentenraad op die eenvoudige vraag geen coherent en geschiedkundig correct antwoord kan formuleren:

b.

Is de regentenraad dan akkoord dat mijn stelling, die ik sinds vele jaren verdedig, correct is?  Deze stelling luidt als volgt:

De Staat heeft 50% van de Bank in handen en zodoende is de Staat eigenaar van 50% van het goud- en de deviezenreserves van de Nationale Bank die beheerd worden door de Nationale Bank;

De privé aandeelhouders van de Nationale Bank van België hebben 50% van de aandelen van de Bank in handen en zijn zodoende eigenaar van de resterende 50% van de goud- en deviezenreserves?

 

Vraag 8

 

Wat gaat de onafhankelijke Regentenraad van de Nationale Bank van België ondernemen om de foutieve interpretatie van de Belgische rechtbanken recht te zetten zodat de historische waarheid terug gerespecteerd wordt?

AV NBB 17 mei 2021 Inleidende opmerkingen en deel 1 schriftelijke vragen!

 Inleidende opmerkingen:

Dankzij de Covid-19 maatregelen was de Algemene Vergadering van de Bank vorig jaar een intern feestje voor de Directie maar hierdoor kregen de aandeelhouders ook voor het eerst een schriftelijk antwoord op de schriftelijke vragen. Uiteraard draaide dit uit op een voorzichtig rond te pot draaien en het zich verschuilen achter juridische uitspraken waarvan, aan de hand van de jaarverslagen van de Bank, duidelijk aangetoond kan worden dat ze kant noch wal raken. Om de lastige vragen te ontwijken werd volgende frase ingelast op pagina 1 van de antwoorden:

"Evenmin bevat deze bundel antwoorden op vragen en deelvragen die geen betrekking hebben op een van de agendapunten, die op geen enkele manier verband houden met de verrichtingen van het boekjaar 2019, die hypothetisch zijn of betrekking hebben op fictieve transacties, die van geschiedkundige aard zijn en op als vraag verpakte ongegronde aantijgingen, verwijten en beschuldigingen."

Hierbij passen enkele bedenkingen:

1. Al 20 jaar lang weigert de Directie pertinent te antwoorden op bijzonder relevante vragen, die soms betrekking hebben op honderden miljoenen en soms zelfs miljarden euro's, die in strijd met de statuten en via dubieuze constructies overgeheveld werden naar de schatkist. De weigering om te antwoorden werd vervolgens gecamoufleerd door de weigering om de gang van zaken tijdens de algemene vergadering correct te notuleren;

2. Omwille van het voorgaande zijn sommige hypothetische vragen of vragen die betrekking hebben op eenvoudige fictieve transacties de enige manier om de fouten uit het verleden bloot te leggen. Dit vloeit voort uit de weigering in het verleden om de antwoorden schriftelijk te notuleren en de weigering om bepaalde ter zake doende uitspraken tijdens de algemene vergaderingen te notuleren en dit soms na langdurig aandringen van de aanwezige aandeelhouders;

3. Enkel de geschiedenis van de Bank en de jaarverslagen uit het verleden kunnen duidelijkheid verschaffen over enkele belangrijke en cruciale twistpunten. De privé aandeelhouders van de Bank zijn de jongste vier decennia op een onwaarschijnlijke manier bedrogen, bestolen en zonder enige compensatie onteigend van het grootste deel van hun eigendom. Dit gebeurde via een lange reeks op maat geschreven wetten en manipulaties die regelrecht indruisen tegen het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens waarin heel duidelijk opgenomen is dat eigenaars nooit uit hun rechten kunnen ontzet worden zonder een passende compensatie;

4. Vragen kunnen en mogen ten alle tijden aantijgingen, verwijten en beschuldigingen bevatten. Een helder en duidelijk antwoord kan die zaken weerleggen of bevestigen.

Mijn vragen zijn helder en klaar, ze worden ondersteund door teksten uit de jaarverslagen van de Bank uit het verleden en leggen de vinger op de zware fouten die de jongste decennia werden gemaakt. Wijlen eregouverneur Verplaetse heeft mij persoonlijk verteld dat hij bij de toenmalige regeringen herhaaldelijk aangedrongen heeft om eerst de privé aandeelhouders uit te kopen vooraleer het gros van het goud van de Nationale Bank van België te liquideren en het via een valuta-truuk op een "onbeschikbare reserverekening" te parkeren. Het feit dat de miljarden op die onbeschikbare reserverekening achteraf via nieuwe onteigeningswetten door politici misbruikt werden om fictieve begrotingen in evenwicht te kunnen presenteren lag eregouverneur Verplaetse zwaar op het hart.

Ik vraag daarom uitdrukkelijk dat mijn vragen één voor één worden beantwoord en de antwoorden duidelijk genummerd worden. Ik dien mijn vragen ruimschoots op tijd in zodat er geen sprake kan zijn van tijdsdruk of andere drogredenen.

Zoals eerder reeds aangegeven per mail maak ik bij deze nogmaals duidelijk dat ik de notulen van de algemene vergadering van maandag 17 mei persoonlijk wens te ondertekenen. Vorig jaar heeft de Directie bewezen dat de notulen op de dag van de algemene vergadering ondertekend kunnen worden. Het is dus duidelijk dat zulks op een Covid19 veilige manier kan gebeuren in de week van 17 mei 2021.

Vraag 1

a. Door wie worden de schriftelijke vragen van de privé aandeelhouders van de Nationale Bank van België beantwoord?

b. Worden die vragen en antwoorden besproken op de voltallige Regentenraad?

Vraag 2

Bij de Nationale Bank van België zijn 2 partijen, die ieder 50% van de aandelen bezitten, in het spel:

1. De privé aandeelhouders die 100% van het kapitaal aangebracht hebben;

2. De Belgische Staat, die nooit één cent geïnvesteerd heeft in de Bank.

Inclusief voordelen van alle aard ontvingen deze partijen over het boekjaar 2020 van de NBB het volgende:

De privé aandeelhouders bruto 21.154.000 euro

De Belgische Staat netto 412.488.550 euro.

Als we zuiver naar de winstverdeling kijken, levert dit volgende bedragen op:

De privé aandeelhouders bruto 21.154.000 euro (7%)

De Belgische Staat netto 288.209.550 euro (93%).

a. Hoe verantwoordt de onafhankelijke Regentenraad dit?

b. Welke onafhankelijke bestuurder vindt dit normaal?

c. Is het mogelijk dat er in de onafhankelijke Regentenraad niemand rekening houdt met de belangen en de rechten van de privé aandeelhouders?

Vraag 3

Het meest duidelijke voorbeeld, van hoe de privé aandeelhouders van de Nationale Bank mishandeld worden, wordt geleverd door het jaarlijks terugkerende verhaal van de 24,4 miljoen euro. Die 24,4 miljoen euro is een boete die de Nationale Bank jaarlijks aan de Belgische Staat betaalt omdat de Belgische Staat het vertikte om een schuld aan de Bank terug te betalen.

Ja, ik weet het! Zelfs een insider moet hoger staande paragraaf een paar keer lezen... en dan begrijpt hij het nog niet omdat het te absurd is voor het menselijke verstand. Ik heb het verhaal de voorbije jaren reeds talloze malen uit de doeken gedaan in mijn schriftelijke vragen doch vandaag houd ik het bij een beknopte uiteenzetting:

Sinds 1948 had de Belgische Staat een openstaande schuld van 842.837.984 euro bij de Nationale Bank en die moest omwille van de invoering van de euro in 1991 terugbetaald worden. Doch onze politici vertikten het om die schuld in 1991 terug te betalen en besloten om het schandaal nog wat groter te maken met een geheim akkoord waarbij de onafhankelijke Nationale Bank akkoord ging met het betalen van een jaarlijkse boete van 24,4 miljoen euro.

Sinds 2011 hebben zowat alle onafhankelijke directeurs en gouverneurs van de Nationale Bank tijdens de algemene vergadering uitdrukkelijk toegegeven dat die 24,4 miljoen euro niet meer verschuldigd is en dat de Belgische regering die geheime overeenkomst moest schrappen. Ook de ECB vond dat het schandaal beëindigd moest worden en onze politici dienden een wetvoorstel in om het ongedaan te maken doch het spel blijft vrolijk voortduren. De arrogantie, het signaal van “ons kan toch niks gebeuren”, de onafhankelijkheid van de Regenten... het druipt er met de tankwagens af.

a. Wanneer gaat de onafhankelijke Regentenraad een einde maken aan dit belachelijke spel?

b. Beseft de onafhankelijke Regentenraad dat ze via de winstverdeling deze onzin onmiddellijk kan beëindigen?

c. Is het nog altijd de regel dat de regering, enige tijd voor de winstverdeling wordt bepaald, laat weten hoeveel er verwacht wordt van de Bank?

d. Voert de onafhankelijke Regentenraad dat bevel dan onafhankelijk en zonder verzet uit?

Vraag 4

Ondertussen betaalde de onafhankelijke Regentenraad dankzij die jaarlijks niet verschuldigde 24,4 miljoen euro (zie vraag 3) sinds 2010 in totaal onterecht 268,4 miljoen euro aan de Belgische Staat.

Vraag: Welke stappen gaat de onafhankelijke Regentenraad, in het kader van de wetgeving op deugdelijk bestuur, zetten om dat aanzienlijke bedrag terug te vorderen?

Vraag 5

Om de absurditeit van die jaarlijkse onterechte betaling van 24,4 miljoen euro nog beter te kaderen:

De privé aandeelhouders van de Bank ontvangen dit jaar een nettodividend van 14,8 miljoen euro!

Dit is 39% minder dan het cadeautje van 24,4 miljoen euro (bovenop de 288 miljoen die in de huidige tijden naar de reserves horen te gaan) dat de onafhankelijke Regentenraad jaarlijks onterecht aan de Belgische Staat schenkt!

Vraag: Nettodividend voor de privé aandeelhouders 14,8 miljoen euro

versus een niet verschuldigd toetje van 24,4 miljoen euro voor de Staat:

Hoe verantwoordt de onafhankelijke Regentenraad dit in het kader van de gelijke behandeling van aandeelhouders en de wetgeving op het deugdelijk bestuur?

Negatieve rente, wat gebeurt er?

Rente is een vergoeding op geld dat uitgeleend wordt.

In normale tijden, toen inflatie nog niet bestond, was rente een vergoeding voor het risico dat je liep.  Nadat de overheden na de Eerste Wereldoorlog inflatie invoerden om de oorlogsschulden weg te inflatteren, moest rente zowel de inflatie compenseren als het risico vergoeden.

Negatieve rente bestaat niet, het is een omschrijving die gebruikt wordt om een illegale belasting op geld te camoufleren.

We bevinden ons vandaag in de eindfase van een spel dat begon bij de Federal Reserve Act die door het Amerikaanse parlement gejaagd werd op 23 december 1913 op een moment dat bijna alle parlementsleden in kerstreces waren.  De essentie was dat de Federal Reserve niet enkel over de koopkracht van de dollar moest waken maar ook naar maximale tewerkstelling moest streven.  Dit terwijl traditionele centrale banken enkel de koopkracht van hun munt moesten garanderen en bewaken.

Tussen pakweg 1815 en 1914 was er voor quasi alle Europese landen sprake van absolute muntstabiliteit. Indien er gedurende een bepaald jaar inflatie de kop op stak werd dat gecounterd door een deflatoir beleid van de centrale bank om de zilver- en nadien de goudstandaard te te respecteren.  Toen na de Eerste Wereldoorlog inflatie werd ingevoerd begon een never ending story van muntontwaardingen die ertoe leidde dat de meeste valuta sinds 1914 +/-99,9% van hun waarde verloren.

Na de Tweede Wereldoorlog voerde men de de goud- dollarstandaard in (Bretton Woods) waarbij de Amerikaanse overheid garandeerde dat de dollar zo goed was als goud en dat de Amerikaanse dollar ten alle tijde door de centrale banken wereldwijd kon ingewisseld worden tegen fysiek goud à rato van 35 dollar voor één ounce troy goud (31,10 gram fijn goud).

Toen de VS zwaar boven hun stand gingen leven en verschillende centrale banken in de jaren zestig hun papieren dollars begonnen om te wisselen in fysiek goud waren er verschillende wanhoopspogingen om de schijn hoog te houden doch uiteindelijk was president Richard Nixon op 15 augustus 1971 genoodzaakt om de terugbetalingen in goud stop te zetten.  In feite kregen politici vanaf dat moment de gelegenheid om zoveel geld te drukken als ze wilden om hun korte-termijnproblemen op te lossen.  In het begin werd dat door FED voorzitter Paul Volcker nog bestreden met hoge rentes doch toen Volcker in augustus 1987 vervangen werd door Alan Greenspan was het hek van de dam.

Op Zwarte Maandag 19 oktober 1987 werd Wall Street getroffen door de grootste beurscrash uit de geschiedenis counterde Greenspan dat door massaal liquiditeiten in de markt te pompen om de beurs er terug bovenop te helpen.  En... het werkte.  Wat normaal gezien had moeten uitdraaien op een recessie van 6 tot 10 jaar werd op enkele maanden tijd omgebogen in een opwaartse trend waar we momenteel nog altijd inzitten.

Aangezien de truuk met de duif gewerkt had, werd dat mirakel nadien bij iedere crisis opnieuw gebruikt.  De Golfoorlogen, de Mexicaanse crisis (1994), de Aziatische crisis (1997), de dotcom bubble (2000), 11 september 2001, allemaal werden ze opgelost door massaal liquiditeiten in de markten te pompen en dat leidde uiteindelijk tot de fameuze bankencrisis in 2008 die, wat dacht U, op dezelfde manier werd opgelost doch nu op een nooit eerder geziene schaal.  Zowat alle grootbanken in de wereld waren failliet doch al het vergokte geld werd vervangen door de belastingbetaler waardoor de sowieso al veel te hoge staatsschulden nu naar onhoudbare niveaus werden gekatapulteerd.

Het probleem in 2008 was tweeledig: veel te veel schulden en een rente die veel te laag was om het risico van die schulden te dekken.  Dat probleem loste men op met nog meer schulden en een nog lagere rente.  De aandachtige lezer zal opmerken dat je een natte kelder niet droog krijgt door er water in te pompen doch zo lieten de overheden het wel uitschijnen.  Je mocht enkel niet in de kelder kijken, gewoon die brave mensen geloven op hun woord was voldoende.

Sindsdien ging het van kwaad naar erger en gingen de centrale banken wereldwijd noodgedwongen staatsleningen opkopen om de overheden van verse schulden te voorzien en er tevens voor te zorgen dat diezelfde overheden kopje ondergingen door de explosie van hun rentelasten.  Een duivels spel waaraan zoveel absurde gevolgen gekoppeld zijn dat men er duizelig van wordt.  In 2008 werd ons geld in feite de facto waardeloos gemaakt doch aangezien de massa zoiets pas geloofd als het te laat is, kan het spel blijven duren tot het vertrouwen weggeblazen wordt.

Wie koopt nu die waardeloze rommel van failliete staten zonder dat men daar rente voor krijgt?

Eerst en vooral die centrale banken uiteraard, maar ook verzekeringsmaatschappijen en pensioenfondsen kopen veel van die rommel.  Waarom?  Omdat die genoodzaakt zijn om dat toxische afval te kopen omdat de definitie van die troep zegt dat dit risicoloze beleggingen zijn.  En omdat die staatsleningen risicoloze beleggingen zijn, moeten verzekeringsmaatschappijen daar geen eigen vermogen tegenover stellen.  Als levensverzekeraars goud of aandelen kopen moeten zij de mogelijke risico's afdekken met eigen vermogen, zeg maar kapitaalverhogingen doorvoeren en daar zijn tegenwoordig wellicht weinig kandidaten voor te vinden.  Vergeet tevens niet dat levensverzekeraars & co op eindvervaldag verplicht zijn om hun klanten 100.000 euro, 1 miljoen euro of weet ik veel uit te betalen.  Of een brood op het moment van uitkering 2 euro of een miljoen euro kost, maakt hun rekening niet.  In het contract staat een bepaald bedrag vermeld en wordt er met geen woord gerept over een koppeling aan de koopkracht.

Onthoud vooral dat men Uw spaargeld waardeloos aan het maken is en neem de nodige voorzorgen om te vermijden dat een leven van hard werken en sparen um sonst geweest is.

Persoonlijk voorspelde ik in oktober 2007 dat de bom in de financiële wereld ging barsten, dat de overheden de problemen zouden counteren met meer schulden, dat dit op termijn tot nog grotere problemen zou leiden tot op het moment dat men genoodzaakt zou zijn om de onvermijdelijke reset van het systeem door te voeren.  Vanaf oktober 2007 voorspelde ik tevens dat men nooit zou toegeven dat men de crisis van 2008 verkeerd aangepakt had.  Men zou vertellen dat we bijna uit de put geraakt waren doch dat een onverwacht probleem stokken in de wielen gestoken had.  Welk excuus men zou gebruiken wist ik natuurlijk niet. Dat kon een oorlog zijn, een grote natuurramp, het kon eender welke grote onverwachte klap zijn.

En toen... kwam Covid19 en waren schulden en tekorten ineens totaal onbelangrijk en kregen centrale banken de vrije hand om hun idiote streken nog verder uit te breiden... En nu wachten we geduldig op de eindafrekening en die heeft intussen gigantische proporties aangenomen.  Doch... het was voor Uw eigen goed, Uw gezondheid stond immers op het spel, we hadden geen andere keuze...  Als je ziet hoe gewillig de kudde meegaat met het Covid19 verhaaltje... wie gaat er dan nog aan de financiële crisis denken die in juni 2007 begon en tot uitbarsting kwam in het najaar van 2008?  Daar doe ik mijn groene pet voor af!  Subliem gespeeld!

 Vraag 1

Bij de Nationale Bank van België zijn 2 partijen, die ieder 50% van de aandelen bezitten, in het spel:

1. De privé aandeelhouders die 100% van het kapitaal aangebracht hebben;
2. De Belgische Staat, die nooit één cent geïnvesteerd heeft in de Bank.

Inclusief voordelen van alle aard ontvingen deze partijen over het boekjaar 2020 van de NBB het volgende:

De privé aandeelhouders bruto 21.154.000 euro

De Belgische Staat netto          412.488.550 euro.

 

Als we zuiver naar de winstverdeling kijken, levert dit volgende bedragen op:

De privé aandeelhouders bruto 21.154.000  euro (7%)

De Belgische Staat   netto       288.209.550 euro (93%).

 

a. Hoe verantwoordt de onafhankelijke Regentenraad dit?

b. Welke onafhankelijke bestuurder vindt dit normaal?

c. Is het mogelijk dat er in de onafhankelijke Regentenraad niemand rekening houdt met de belangen en de rechten van de privé aandeelhouders?

 

 

 

 

Vraag 2

Het meest duidelijke voorbeeld, van hoe de privé aandeelhouders van de Nationale Bank mishandeld worden, wordt geleverd door het jaarlijks terugkerende verhaal van de 24,4 miljoen euro.  Die 24,4 miljoen euro is een boete die de Nationale Bank jaarlijks aan de Belgische Staat betaalt omdat de Belgische Staat het vertikte om een schuld aan de Bank terug te betalen.

Ja, ik weet het!  Zelfs een insider moet hoger staande paragraaf een paar keer lezen en dan begrijpt hij het nog niet omdat het te absurd is voor het  menselijke verstand.  Ik heb het verhaal de voorbije jaren reeds talloze malen uit de doeken gedaan in mijn schriftelijke vragen doch vandaag houd ik het bij een beknopte uiteenzetting:

Sinds 1948 had de Belgische Staat een openstaande schuld van 842.837.984 euro bij de Nationale Bank en die moest omwille van de invoering van de euro in 1991 terugbetaald worden.  Doch onze politici vertikten het om die schuld in 1991 terug te betalen en besloten om het schandaal nog wat groter te maken met een geheim akkoord waarbij de onafhankelijke Nationale Bank akkoord ging met het betalen van een jaarlijkse boete van 24,4 miljoen euro.

Sinds 2011 hebben zowat alle onafhankelijke directeurs en gouverneurs van de Nationale Bank tijdens de algemene vergadering uitdrukkelijk toegegeven dat die 24,4 miljoen euro niet meer verschuldigd is en dat de Belgische regering die geheime overeenkomst moest schrappen.  De ECB vond dat het schandaal beëindigd moest worden en onze politici dienden een wetvoorstel in om het ongedaan te maken doch het spel blijft vrolijk voortduren.  De arrogantie, het signaal van “ons kan toch niks gebeuren”, de onafhankelijkheid van de Regenten... het druipt er met de tankwagens af.

1. Wanneer gaat de onafhankelijke Regentenraad een einde maken aan dit belachelijke spel?
2. Beseft de onafhankelijke Regentenraad dat ze via de winstverdeling deze onzin onmiddellijk kan beëindigen?
3. Of is het nog altijd de regel dat de regering in januari-februari laat weten hoeveel er verwacht wordt van de Bank en voert de onafhankelijke Regentenraad dat bevel dan onafhankelijk en zonder verzet  op?

 

Vraag 3

Ondertussen betaalde de onafhankelijke Regentenraad dankzij die jaarlijks niet verschuldigde 24,4 miljoen euro (zie vraag 2) sinds 2010 in totaal onterecht 268,4 miljoen euro aan de Belgische Staat.

Welke stappen gaat de onafhankelijke Regentenraad, in het kader van de wetgeving op deugdelijk bestuur, zetten om dat aanzienlijke bedrag terug te vorderen?

 

Vraag 4

Om de absurditeit van die jaarlijkse onterechte betaling van 24,4 miljoen euro nog beter te kaderen:

De privé aandeelhouders van de Bank ontvangen dit jaar een nettodividend van 14,8 miljoen euro!

Dit is 39% minder dan het cadeautje van 24,4 miljoen euro dat de onafhankelijke Regentenraad jaarlijks onterecht aan de Belgische Staat schenkt!

Hoe verantwoordt de onafhankelijke Regentenraad dit in het kader van de gelijke behandeling van aandeelhouders en de wetgeving op het deugdelijk bestuur?